Ιθάκη Αξιοθέατα

Ιθάκη

Το Βαθύ είναι μια γραφική πόλη με έναν ιδιόμορφο κόλπο, που κλείνει στην αγκαλιά του το νησάκι Λαζαρέτο και τα δύο Ενετικά κάστρα του. Τους μήνες αιχμής, το καλοκαίρι, ο πληθυσμός υπερδιπλασιάζεται.

Το Βαθύ και τα τοπικά διαμερίσματα Ανωγής, Σταυρού και Κιονιού έχουν χαρακτηριστεί παραδοσιακοί οικισμοί, ενώ ολόκληρο το νησί έχει χαρακτηριστεί ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

Η Ιθάκη παρουσιάζει πλούσιο διαμελισμό στις ανατολικές ακτές, που χαρακτηρίζονται από πολλούς κόλπους και ακρωτήρια. Το βορειότερο άκρο του νησιού αποτελεί το ακρωτήριο Μέλισσα, ενώ το νοτιότερο, το ακρωτήριο Αγιος Ανδρέας. Ανάμεσα στα δυο αυτά άκρα, παρεμβάλλονται ο όρμος Φρικών, το ακρωτήριο Μαυρωνάς, το ακρωτήριο Αγιος Ηλίας, ο κόλπος Μώλου, το ακρωτήριο Σχοίνος και άλλα. Το μήκος των ακτών φτάνει συνολικά τα 101 χλμ Στο νησί υπάρχουν το όρος Νήριτος (806 μέτρα) και το Μεροβίγλι (669 μέτρα) Οι παραλίες στο νησί είναι απίστευτης ομορφιάς, όπως η παραλία Γιδάκι.

Στον λόφο Αετός, βρίσκεται η αρχαία ακρόπολη. Πιστεύεται οτι τα ερείπια ανήκουν στο παλάτι του Οδυσσέα ή στην πόλη των Αλαλκομένων. Τα απομεινάρια των τειχών της είναι εντυπωσιακά, κυρίως λόγω του μεγέθους των ογκόλιθων που τα αποτελούν, με αποτέλεσμα τα τείχη των Αλαλκομενών να είναι γνωστά και ως Κυκλώπεια. Από τον Πίσω Αετό, στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, ξεκινάει το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί τον επισκέπτη στην κορυφή του λόφου και την ακρόπολη.

Στο σπήλαιο των Νυμφών ή Μαρμαροσπηλιά, λέγεται οτι βρίσκονται οι θησαυροί που έδωσαν οι Φαίακες στον Οδυσσέα στον δρόμο του για την Ιθάκη. Το σπήλαιο έχει σαλακτίτες και σύμφωνα με τον μύθο, μια είσοδο για τους θεούς και μια για τους θνητούς.

Το νησάκι Λαζαρέτο βρίσκεται στον κόλπο του λιμανιού της Ιθάκης. Είχε χρησιμοποιηθεί σαν λοιμοκαθαρτήριο. Κάθε πλοίο που έφτανε στο νησί της Ιθάκης, έδενε εκεί για περίπου 40 ημέρες και έπειτα προσέγγιζε το λιμάνι. Και αυτό για προστασία απο τις μολυσματικές ασθένειες. Αργότερα οι Αγγλοι έχτισαν εκεί φυλακή. Το νησί Λαζαρέτο είναι σήμερα γεμάτο πεύκα και εκεί βρίσκεται το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα.

Οι Πυραμίδες της Ιθάκης, ταφικό μνημείο, έχουν ύψος 3 μέτρων με κυλινδρικές στρώσεις. Θα τις βρείτε επάνω απο την παραλία Αφάλες στο όρος Νήριτος. Βρίσκονται κοντά στο νεκροταφείο του χωριού Εξωγή. Το χωριό αυτό έχει σπίτια χτισμένα απο τον 17ο αιώνα. Απο εκεί μπορείτε να απολαύσετε μαγευτική θέα.

Στο Βαθύ βρίσκεται το Αρχαιολογικό μουσείο της Ιθάκης. Εκεί βρίσκονται εκθέματα από την Γεωμετρική εποχή εως την Ρωμαική εποχή. Αρχαία νομίσματα με τα κεφάλια του Οδυσσέα και της Αθηνάς που βρέθηκαν στις Αλαλκομενές, εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό μουσείο.

Στο περιοχή του σπηλαίου Λοίζου βρίσκεται μία βυθισμένη πόλη. Το σπήλαιο καταστράφηκε απο σεισμό και είναι υποθαλάσσιο. Ο Δημήτριος Λοίζος ανακάλυψε το Σπήλαιο το οποίο πήρε το όνομά του.

Ενα παλιό πέτρινο σπίτι στην άκρη της παραλίας, στο χωριό Κιόνι, είναι το σπίτι του Καραισκάκη, ήρωα της Ελληνικής επανάστασης του 1821 όπου έζησε πριν τον αγώνα. Ο Καραισκάκης επέστρεψε στην Ιθάκη και κατά την διάρκεια της επανάστασης, όταν έπασχε από φυματίωση, στις αρχές του 1822 Σήμερα σώζονται μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι και τα ανοίγματα στις πόρτες και τα παράθυρα.

Στο χωριό Σταυρός, βρίσκεται η προτομή του Οδυσσέα. Στο χωριό Βαθύ, στην κεντρική πλατεία, βρίσκεται η προτομή του Ομήρου. Στη βάση της είναι χαραγμένος χρησμός του Μαντείου του Δελφών προς τον αυτοκράτορα της Ρώμης, Αδριανό.

Τα Μενίρ, κοντά στην πλατεία της Ανωγής, αποτελούν φυσικά αξιοθέατα του νησιού. Πρόκειται για σχηματισμούς κατακόρυφων γιγαντιαίων βράχων. Ο Αράκλης, έχει ύψος 9μ και κάθεται σε πλατύτερο βράχο που αποτελεί το βάθρο του. Τα Μενίρ βρίσκονται στον δρόμο προς το ελικοδρόμιο του χωριού.

Η Αγκυρα, στον κεντρικό παραλιακό δρόμο της Ιθάκης, στο κέντρο του λιμανιού, είναι αφιερωμένη στους Θιακούς ναυτικούς που χάθηκαν στην θάλασσα. Στην μαρμάρινη βάση υπάρχει επιγραφή: Για τους Θιακούς ναυτικούς που αγκάλιασε για πάντα το κύμα.

Το Λαογραφικό μουσείο κοντά στον παραλιακό δρόμο στο Βαθύ. Εχει αντικείμενα των κατοίκων των προηγούμενων δεκαετιών και εκθέματα για τη ναυτική ιστορία του νησιού.

Κιόνι λιμάνι. Σκάφη και πολλά ιστιοφόρα παίρνουν θέση στο όμορφο φυσικό λιμάνι στο Κιόνι. Γραφικό και με καλό φαγητό. Αφιλόξενο για αυτοκίνητα. Ανάλογα και για το Φρίκες λιμάνι.

Παραλία Μάρμαγκα

Υπέροχα νερά και ησυχία, μη οργανωμένη.

Παραλία Φιλιατρό

Σχετικά οργανωμένη και ωραία παραλία. Ομορφο τοπίο, βότσαλα.

Παραλία Γιδάκι

Γνωστή και καλή παραλία της Ιθάκης στην οποία υπάρχει πρόσβαση. Είτε με καραβάκι από το Βαθύ είτε από το μονοπάτι (βατό και σκιερό) Πανέμορφο τοπίο.

Παραλία Σαρακίνικο

Ομορφα νερά, δύσκολη πρόσβαση. Υπάρχει και δεύτερος κολπίσκος.



Ιθάκη Ιστορία

Ιθάκη

Οι πρώτοι κάτοικοι εμφανίζονται την νεολιθική εποχή (4000 – 3000 πχ) αλλά η καταγωγή τους είναι ασαφής. Τα ίχνη των τειχών, των κτισμάτων και ένας δρόμος, δείχνουν ότι το νησί εξακολουθούσε να κατοικείται και την 3η χιλιετία πΧ Τα ευρήματα δείχνουν ότι την περίοδο 2000 – 1500 πΧ ήρθαν νέοι κάτοικοι στο νησί αλλά εξακολουθούσαν να ζούν σε πρωτόγονη κατάσταση.

Την Μυκηναική εποχή (1600 – 1100 πχ) παρατηρείται μεγάλη πολιτισμική έξαρση και η κυριαρχία της Ιθάκης φτάνει στο αποκορύφωμα της. Οι προφορικές παραδόσεις σχετικά με τον Οδυσσέα, δείχνουν ότι το νησί κυριαρχούσε σε ένα μεγάλο κράτος στο Ιόνιο πέλαγος και οι Ιθακήσιοι ήταν μεγάλοι ναυτικοί και εξερευνητές σε ολόκληρη την Μεσόγειο.

Τα δυο μεγάλα ποιήματα του Ομήρου, η Ιλιάδα και Οδύσσεια δίνουν πολλά στοιχεία για την Μυκηναική Ιθάκη, τα ποιήματα γράφτηκαν τον 9ο – 8ο αιώνα πΧ αλλά στηρίχτηκαν σε μυθολογικές και προφορικές παραδόσεις. Ο μυθολογικός ήρωας Οδυσσέας περιγράφεται ως βασιλιάς ενός μεγάλου κράτους με κέντρο την Ιθάκη. Τα ποιήματα αποκαλύπτουν τον τρόπο ζωής και τα έθιμα των κατοίκων, οι ιστορικές έρευνες αποκαλύπτουν ότι ο Ομηρος βασίστηκε σε παλιότερες προφορικές παραδόσεις.

Μετά το τέλος της Μυκηναικής εποχής, το νησί έχασε την ισχύ που είχε παλαιότερα και το κέντρο του βασιλείου μεταφέρθηκε στο γειτονικό μεγάλο νησί, την Κεφαλλονιά. Την αρχαία Ελληνική περίοδο (800 – 180 πΧ) το νησί συνέχισε να κατοικείται, ιδιαίτερα στο νότιο τμήμα και στην περιοχή Αετός ιδρύθηκε και η πόλη Αλαλκομεναί. Το νησί είχε ανεξάρτητη διοίκηση ως πόλη κράτος και έκοβε νομίσματα με το όνομα της Ιθάκης και την παράσταση του Οδυσσέα. Η Ιθάκη συνέχισε να κατοικείται στην Ελληνιστική περίοδο και στους Ρωμαικούς χρόνους, αλλάζοντας συνεχώς κυρίαρχους και κατοίκους. Αργότερα, ο πληθυσμός άρχισε να ελαττώνεται από τις πειρατικές επιδρομές.

Η Παλατινή Κομητεία της Κεφαλλονιάς και της Ζακύνθου την περίοδο 1185 – 1479 ήταν επαρχία του Βασιλείου της Σικελίας. Ο τίτλος του κόμη δόθηκε για πρώτη φορά στον Μαργαριτόνε του Μπρίντιζι που πήρε ως δώρο την Κεφαλλονιά, την Ζάκυνθο και την Ιθάκη από τον Γουλιέλμο Β της Σικελίας (1185) για τις υπηρεσίες που του είχε προσφέρει. Οι κυβερνήτες της Παλατινής Κομητείας μετά τον Μαργαριτόνε (1185 – 1195) ήταν οι εξής: Οικογένεια Ορσίνι (1195 – 1325) Οίκος των Καπετιδών Ανζού (1325 – 1357) Οίκος των Τόκκων (1357 – 1479)

Η οικογένεια Τόκκο που χρησιμοποίησε την Παλατινή Κομητεία ως βάση για την κατάκτηση περιοχών της ηπειρωτικής Ελλάδας, κατέλαβε (1411) το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Η προέλαση των Οθωμανών στα δυτικά συρρίκνωσε σταδιακά την κυριαρχία τους. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Δεσποτάτο και περιόρισαν τους Τόκκο στην νησιώτικη Παλατιανή κομητεία.

Οι Τόκκο διατήρησαν την Παλατινή Κομητεία μέχρι την κατάληψη της από τους Οθωμανούς και τους Βενετούς που έφτασαν στα Επτάνησα και ξεκίνησαν την πολιορκία τους. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Ιθάκης από φόβο δραπέτευσαν με πλοία, οι υπόλοιποι κρύφτηκαν στα βουνά.

Οι δυο δυνάμεις, με την Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1479) μοίρασαν τα νησιά. Η Ζάκυνθος πέρασε ολόκληρη στην δημοκρατία της Βενετίας, ενώ η Κεφαλλονιά και η Ιθάκη μοιράστηκαν ανάμεσα στους Βενετούς και τους Οθωμανούς. Την περίοδο 1484 – 1499 τον έλεγχο στο μεγαλύτερο τμήμα της Ιθάκης είχαν οι Οθωμανοί. Οταν ξέσπασε ο Δεύτερος ΒενετοΤουρκικός πόλεμος (1499 – 1503) η Βενετία είχε σοβαρότατο ενδιαφέρον για να αποκτήσει τα Επτάνησα και από το 1500 απέκτησε τον έλεγχο τους. Με την Ειρηνική Συνθήκη που ακολούθησε ανάμεσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία και την δημοκρατία της Βενετίας (20 Μαίου 1503) η Κεφαλλονιά, η Ζάκυνθος και η Ιθάκη πέρασαν στην δημοκρατία της Βενετίας, ενώ η Λευκάδα παρέμεινε στους Οθωμανούς. Η Ιθάκη παρέμεινε υπό Βενετικό έλεγχο μέχρι την πτώση της δημοκρατίας (1797) Οι Βενετοί έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για το έρημο μέχρι τότε νησί και μετέφεραν κατοίκους από τα γειτονικά νησιά.

Μετά την κατάλυση της δημοκρατίας, τα νησιά πέρασαν στην Α Γαλλική Δημοκρατία (1797 – 1798) και έγιναν η έδρα του Γαλλικού διαμερίσματος της Ιθάκης, μαζί με την Κεφαλλονιά, την Ζάκυνθο, την Λευκάδα και τμήμα της ξηράς. Η έδρα της νομαρχίας βρισκόταν στο Αργοστόλι. Ο πληθυσμός του νησιού δέχτηκε θερμά τους Γάλλους και ασπάστηκε τις νέες επαναστατικές τους ιδέες. Οι Γάλλοι ανέλαβαν το διοικητικό και το δικαστικό σύστημα, αλλά οι Ιθακήσιοι σύντομα αγανάκτησαν από την ψηλή φορολογία.

Το νησί κατέλαβε τα επόμενα χρόνια η Ρωσία, σε συνεργασία με τους Οθωμανούς. Την περίοδο 1798 – 1807 δημιουργήθηκε η Επτανήσιος Πολιτεία με έδρα την Κέρκυρα. Την υψηλή διοίκηση είχαν οι Οθωμανοί αλλά ουσιαστικά την εξουσία είχαν οι Ρώσοι. Η Ιθάκη είχε 1 από τους 14 εκπροσώπους στο κοινοβούλιο της πολιτείας. Το νησί ανέπτυξε τότε σε ισχυρό βαθμό τη ναυτιλία του και τα πλοία της Ιθάκης μετέφεραν εμπορεύματα από την Μαύρη Θάλασσα.

Με τη Συνθήκη του Τιλσίτ τα Επτάνησα πέρασαν ξανά στους Γάλλους (1807 – 1809) Αλλά και η δεύτερη Γαλλική κυριαρχία ήταν σύντομη, ο Βρετανικός στόλος άρχισε να πολιορκεί το νησί και οικοδόμησε φρούριο στο Βαθύ Ιθάκης. Η Μεγάλη Βρετανία που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Ναπολέοντα Α ξεκίνησε σκληρή πολιορκία στα Επτάνησα (1809) Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου η Βρετανική σημαία κυμάτιζε στο κάστρο της Ζακύνθου, ενώ ακολούθησε η υποταγή της Κεφαλλονιάς και της Ιθάκης.

Τα Επτάνησα έγιναν με την Συνθήκη των Παρισίων τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου (5 Νοεμβρίου 1815) ως Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων Νήσων και η έδρα του ύπατου αρμοστή Ιονίων νήσων. Την περίοδο 1810 – 1814 τοποθετήθηκε επαρχιακός κυβερνήτης της Ιθάκης ο στρατηγός Σαρλ Φιλίπ Ντε Μποσέ. Σύντομα δημιουργήθηκε από τους κατοίκους ισχυρό κίνημα αντίστασης, τα κινήματα είχαν αρχικά στόχο να ενισχύσουν τους Ελληνες της ηπειρωτικής Ελλάδας στην Ελληνική επανάσταση του 1821 αλλά στράφηκαν σύντομα και εναντίον των Βρετανών. Τα κινήματα αντίστασης έγιναν πιο ισχυρά (1848) με αποτέλεσμα οι Βρετανοί να κάνουν αυστηρότερους τους νόμους και να προχωρήσουν σε μέτρα καταστολής.

Κατά την Βρετανική κυριαρχία οι Ελληνες άρχοντες της Ιθάκης είχαν έντονη συμμετοχή στην Φιλική Εταιρεία αλλά και σε όλες τις Ελληνικές μάχες όπως στην πολιορκία του Μεσολογγίου και σε ναυμαχίες με τους Οθωμανούς στην Μαύρη Θάλασσα και στον Δούναβη. Η δεύτερη εθνική συνέλευση στην Αθήνα, εξέλεξε βασιλιά των Ελλήνων τον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας που στέφθηκε νέος βασιλιάς ως Γεώργιος Α της Ελλάδας. Η Μεγάλη Βρετανία μετά την απόφαση αυτή έδωσε δώρο στην Ελλάδα τα Επτάνησα, επειδή η αδελφή του νέου Ελληνα βασιλιά Αλεξάνδρα της Δανίας, είχε παντρευτεί τον πρίγκιπα Εδουάρδο της Ουαλίας, διάδοχο του Αγγλικού θρόνου.

Η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Ρωσία υπέγραψαν την Συνθήκη του Λονδίνου (29 Μαρτίου 1864) που κατοχύρωσε τα Επτάνησα ως Ελληνική επαρχία. Ο λόρδος ύπατος αρμοστής των Ιονίων νήσων κήρυξε επίσημα την Ενωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.



Ιθάκη Πληροφορίες

Ιθάκη

Η Ιθάκη είναι νησί των Επτανήσων. Βρίσκεται στα νότια της Λευκάδας και στα βορειοανατολικά της Κεφαλλονιάς, από την οποία χωρίζεται με τον ομώνυμο πορθμό. Πρωτεύουσά της είναι το Βαθύ. Πρόκειται για επίμηκες νησί με έκταση 117 τχ και πληθυσμό 3084 κατοίκους.

Η Ιθάκη συνδέεται ακτοπλοικώς καθημερινά με την Κεφαλλονιά, την Λευκάδα, την Πάτρα και τον Αστακό. Η Ιθάκη έχει 2 λιμάνια, το Βαθύ και τον Πίσω Αετό, που συνδέονται αμφότερα με την Πάτρα μέσω Σάμης που είναι λιμάνι της Κεφαλλονιάς. Ο Πίσω Αετός συνδέεται επίσης με το Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς, την Βασιλική της Λευκάδας και τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Πλοία συνδέουν τις Φρίκες με το Φισκάρδο και τη Βασιλική ή το Νυδρί.

Το νησί πήρε το όνομά του από τον Ιθακο, πρώτο κάτοικο του νησιού γιος του Πτερέλαου και αδελφός του Πολύκτορα και του Νήριτου ή κατά την μυθολογία γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιμέλης. Σύμφωνα με άλλη υπόθεση το όνομα προέρχεται από τη λέξη Ιθή (εύθυμος) ή από τη λέξη Ιθύς (απότομος)

Χαρακτηριστικό του νησιού είναι τα άγονα εδάφη του και η λειψυδρία, που εμποδίζουν την ανάπτυξη γεωργίας. Το νησί στηρίζεται οικονομικά κυρίως στον τουρισμό και την ναυτοσύνη.

Το όνομα του νησιού είναι γνωστό από την αρχαιότητα, καθώς αναφέρεται στην Οδύσσεια. Η γενική εκτίμηση των ειδικών, δέχεται την ταύτιση της σημερινής με την ομηρική Ιθάκη, εξηγώντας ότι οι διαφορές από την περιγραφόμενη τοπογραφία στην Οδύσσεια, προέκυψαν είτε λόγω άγνοιας της τοπογραφίας του νησιού από τον ποιητή, είτε λόγω ποιητικής αδείας.



Ιθάκη Ithaki

Ιθάκη


Επίσκεψη Στην Ιθάκη

Ιθάκη

Κοντά στην πρωτεύουσα της Ιθάκης, το Βαθύ, η πιο δημοφιλής παραλία είναι το Φιλιατρό. Οργανωμένη παραλία, με ξαπλώστρες, beach bar, φεστιβάλ, beach party, τα νερά είναι γαλαζοπράσινα και σχεδόν πάντα καθαρά και ήσυχα. Στο Γιδάκι μπορείτε να φτάσετε με καίκι σε περίπου 20 λεπτά ή απο το μονοπάτι με αξιόλογη θέα. Αλλες παραλίες είναι τα Καμίνια, Σκίνος, Μνήματα, Αετοί, Δεξά, Λούτσα.

Τα σοκάκια στο Βαθύ είναι όμορφα, γεμάτα με εστιατόρια, αλλά για το ποτό σας μπορείτε να πάτε στην άκρη του λιμανιού, που συγκεντρώνει τη νύχτα τη ζωή και τα μπαράκια. Επισκεφτείτε το Αρχαιολογικό και Λαογραφικό μουσείο, τον Αγιο Νικόλαο των Ξένων και τα Ενετικά κανόνια. Ο γύρος του λιμανιού το απόγευμα, έχει το γλυκό φως της ημέρας που τελειώνει. Το Περαχώρι, ψηλά στη νότια Ιθάκη προσφέρει μοναδική θέα προς το Βαθύ αλλά και σε μεγάλο μέρος του Ιονίου.

Στα βόρεια, μπορείτε να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα απο την Λεύκη, το πρώτο χωριουδάκι που συναντάτε. Για μπάνιο μπορείτε να επισκεφτείτε την παραλία του Αη Γιάννη ή Ασπρο Γιαλό, με κρυστάλλινα νερά. Στο χωριό Σταυρός, υπάρχει η εκκλησία του Σωτήρα και πολλά στοιχεία για τον Οδυσσέα και τις περιπέτειές του, ενώ εσείς μπορεί να ξεκινήσετε για την παραλία της πόλης, που είναι οργανωμένη στο βάθος ενός κόλπου. Υπάρχει ενα μικρό λιμανάκι για σκαφάτου στις Φρίκες.

Το Κιόνι είναι ένα εντυπωσιακό παραδοσιακό χωριό, όπου θα βρείτε και τρείς παραλίες με πολύ καλά νερά. Πρόκειται για τα Κουρβούλια. Τα Πλατρειθιά, μεγάλο χωριό, μέσα στο πράσινο, πάνω από τον κόλπο των Αφαλών. Εκεί κοντά και ο Κάλαμος, πηγή τρεχούμενου νερού. Η Εξωγή είναι ενα μικρό χωριό πάνω στο λόφο, με απόκρημνους γκρεμούς, παλιά σπίτια και εκκλησίες. Η πιο εντυπωσιακή είναι η Αγία Μαρίνα, ενώ για θέα, θα ανεβείτε μέχρι το μοναστήρι της Παναγίας στα Περναράκια.

Η Ανωγή έχει παλιά όμορφα σπίτια και μία εκκλησία Βυζαντινής εποχής με πέτρινο καμπαναριό και πανηγύρι στις 14 Αυγούστου. Τα Καθαρά, είναι το μοναστήρι του νησιού με ιστορικά κειμήλια και μοναδική θέα. Περίπου 15 χιλιόμετρα από το Βαθύ θα βρεθείτε στην κορυφή του όρους Νίρητο.