Κέρκυρα Αξιοθέατα

Κέρκυρα

Η πόλη της Κέρκυρας χαρακτηρίζεται από το έντονο Βενετσιάνικο στοιχείο, αλλά και από πολλές Αγγλικές και Γαλλικές επιρροές. Είναι κοσμοπολίτικη πόλη που αποπνέει μια αίσθηση αρχοντιάς, με κύρια αξιοθέατα την μεγάλη πλατεία Σπιανάδα, που είναι η μεγαλύτερη πλατεία των Βαλκανίων, το παλιό και το νέο Φρούριο, το Δημαρχείο (Θέατρο Σαν Τζάκομο) το Κανόνι, το Μον Ρεπό αλλά και τα μουσεία Βυζαντινής και ΜεταΒυζαντινής Ιστορίας.

Μπροστά στο Κανόνι βρίσκεται το πλέον φημισμένο αξιοθέατο της Κέρκυρας, το νησάκι όπου βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών, το οποίο συνδέεται με την στεριά μέσω μιας στενής λωρίδας γης.

Λίγο μακρύτερα, αλλά σαφώς ευδιάκριτο, στέκεται το ξακουστό Ποντικονήσι, πάνω στο οποίο βρίσκεται μια μικρή εκκλησία, του Παντοκράτορα, του 11ου – 12ου αιώνα.

Επίσης, σημαντικό αξιοθέατο αποτελούν και τα ανάκτορα Μιχαήλ και Γεωργίου (Γεωργιανού ρυθμού) από τα ωραιότερα ανάκτορα που άφησε πίσω της η Αγγλοκρατία.

Πολιούχος της πόλης είναι ο Αγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος, το άφθαρτο σκήνωμα του οποίου φιλοξενείται στον ομώνυμο ναό, έναν ναό με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κάθε χρόνο τον επισκέπτονται χιλιάδες Ελληνες επισκέπτες, από πολλά μέρη, αλλά και πλήθος ξένων.

Στην Κέρκυρα βρίσκονται Ενετικά αρχοντικά και κτίρια υδροχρωματισμένα με το παραδοσιακό Κερκυραικό χρώμα τής ώχρας.

Υπάρχει πλήθος εκκλησιών, οι σπουδαιότερες από τις οποίες είναι η καθολική Μητρόπολη των Αγίων Ιακώβου και Χριστοφόρου, η ανατολική Μητρόπολη της Παναγίας Σπηλιωτίσσης και η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος.

Υπάρχουν ιστορικά κτίρια, όπως η Αγγλική Αρμοστεία, το εξαιρετικό συγκρότημα των ανακτόρων του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου, όπου στεγάζεται το μουσείο Ασιατικής Τέχνης της Κέρκυρας, το μοναδικό μουσείο στην Ελλάδα που είναι αφιερωμένο στην τέχνη και τις αρχαιότητες της Απω Ανατολής και της Ινδίας, το Λιστόν, το μέγαρο Καποδίστρια, το μητροπολιτικό μέγαρο, το μέγαρο της Αναγνωστικής Εταιρείας Κερκύρας, το μέγαρο της παλαιάς Ιονικής Τράπεζας, το περίφημο θέατρο Σαν Τζάκομο και σημερινό Δημαρχείο, το μέγαρο της Ιονίου Βουλής, καθώς και το μέγαρο της Ιονίου Ακαδημίας, όπου στεγάζεται η πρυτανεία του Ιόνιου Πανεπιστήμιου.

Εκτός πόλεως μπορεί να συναντήσει κανείς εξαιρετικές τοποθεσίες. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της περιοχής ανήκει το Αχίλλειο, το παλάτι της αυτοκράτειρας Ελισάβετ (Σίσσυ) της Αυστρίας, με το διάσημο γλυπτό Αχιλλέας Θνήσκων και άλλα υπέροχα έργα τέχνης, όπως τοιχογραφίες και πίνακες.

Η περιοχή του Πέλεκα φημίζεται για τη θέα του ηλιοβασιλέματος που προσφέρει, ενώ στην Παλιοκαστρίτσα βρίσκεται το Βυζαντινό φρούριο Αγγελόκαστρο.

Οπωσδήποτε αξίζουν μνεία, επίσης, οι υπέροχες παραλίες με ψιλή ξανθή άμμο, όπως του Αι Γόρδη, της Γλυφάδας, της λίμνης Κορισσίων, του Αγίου Γεώργιου των Πάγων, του Μαραθιά, του Γαρδένου, της Κασσιώπης, του Σιδαρίου, της Ρόδας, της Αχαράβης, του Αλμυρού, της Δασιάς, της Παλαιοκαστρίτσας και του Αγίου Σπυρίδωνα στην Περίθεια.

Χωριά στην ενδοχώρα της Κέρκυρας, πνιγμένα μέσα στο πράσινο, ασκούν μια γοητεία, όπως οι Σιναράδες Κέρκυρας, ο Αγιος Ματθαίος, οι Βαρυπατάδες, η Κορακιάνα, οι Γιαννάδες, οι Καρουσάδες, η Επίσκεψη, ο Χλωμός, ο Σπαρτύλας, η Λευκίμμη και η Ανω Περίθεια Κέρκυρας, που τα τελευταία χρόνια έχει διακριθεί ως το τρίτο πιο ανεξερεύνητο μέρος στον κόσμο.

Η λιμνοθάλασσα Κορισσίων, που βρίσκεται στις νοτιοδυτικές ακτές της Κέρκυρας, είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000 Πρόκειται για ένα οικοσύστημα μεγάλης βιολογικής, αισθητικής και οικονομικής αξίας, που αποτελεί και σταθμό για μεταναστεύοντα πτηνά. Στη σημαντική πανίδα περιλαμβάνονται τα είδη: Ευρωπαική Ενυδρίδα, Αργυροτσικνιάς.




Κέρκυρα Ιστορία

Κέρκυρα

Τεκμήρια ανθρώπινης παρουσίας στην Κέρκυρα απαντούν από την Παλαιολιθική εποχή αλλά και από την Νεολιθική εποχή. Η παλαιότερη αναφορά για την Κέρκυρα καταγράφεται την Μυκηναική περίοδο, γύρω στο 1300 πχ με την Ελληνική λέξη, korokuraijo, σε Γραμμική Β που μεταφράζεται, άντρας από την Κέρκυρα.

Σύμφωνα με τον Στράβων, η Κόρκυρα ήταν το Ομηρικό νησί της Σχερίας και οι κάτοικοι του νησιού ήταν γνωστοί σαν Φαίακες. Το νησί έχει πραγματικά ταυτιστεί από πολλούς ιστορικούς μετά τον 6ο αιώνα πχ με το Νησί των Φαιάκων που περιγράφεται στην Οδύσσεια του Ομήρου, αν και άλλοι ιστορικοί την ταυτίζουν με την Ιθάκη. Ο Ελλάνικος ο Λέσβιος αναφέρει ότι ο Ποσειδώνας ερωτεύτηκε παράφορα τη νύμφη Κέρκυρα ή Κόρκυρα, κόρη του ποταμού Ασωπού, την απήγαγε από το σπίτι της στην αρχαία Βοιωτία και την έφερε στο νησί όπου γεννήθηκε ο καρπός της σχέσης τους Φαίακας. Το νησί ονομάστηκε επίσης Σχερία, επειδή η θεά Δήμητρα παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να σταματήσει (σχειν) τις προσχώσεις του απέναντι ποταμού, για να μην ενωθεί το νησί με την απέναντι ακτή, Φαιακία, Κόρκυρα (δωρικός τύπος) Κέρκυρα. Η ονομασία Κέρκυρα φαίνεται πως είναι Ιλλυρικής προέλευσης, ίσως προέρχεται και από τη λέξη Κέρκουρος (ονομασία ελαφρού τύπου πλοίου, ή κάποιου ψαριού)

Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, αναφέρει πως ο Ποσειδώνας έφερε στο νησί τη νεαρή κόρη του Ασωπού, Κέρκυρα (από την οποία πήρε το όνομά της) με τα ωραία της μαλλιά, μακρυά από τη γη του Φλειούντα. Στο νησί των Φαιάκων συντελέστηκε και ο γάμος του Ιάσωνα με τη Μήδεια στο ιερό σπήλαιο της Μάκρης. Το σπήλαιο ονομάζεται και σήμερα, ιερό άντρο της Μήδειας. Ο Απολλώνιος ονόμασε το νησί Δρέπανο από τη λέξη δρεπάνι με υπόνοιες ότι κάτω από το νησί κρύβεται το δρεπάνι με το οποίο ο Κρόνος, σύμφωνα με την παράδοση, τεμάχισε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του Ουρανού και από το αίμα του κατάγονται οι Φαίακες. Σε μια εναλλακτική παράγραφο, αναγνωρίζει το θαμμένο δρεπάνι κάτω από το νησί και τονίζει ότι ανήκει στην θεά Δήμητρα και οτι χάρη στο δρεπάνι σχηματίστηκε το νησί. Ενας άλλος ιστορικός, βασίζεται σε μια αναφορά στα Αργοναυτικά, με την οποία το νησί παλιά λεγόταν Μάκρις, χάρη στη νοσοκόμο του Διονύσου που δραπέτευσε εκεί από την Εύβοια. Αλλοι ιστορικοί ταυτίζουν την Κέρκυρα με τις Τηλεβοίδες νήσους που κατοικούσαν οι Λέλεγες Ταφίοι ή Τηλεβόες.

Σύμφωνα με τον Στράβων, οι κύριοι του νησιού ήταν οι Λιβούρνιοι, μέχρι το 735 πχ που εγκαταστάθηκαν Κορίνθιοι, οι πρώτοι αρχαίοι αποικιστές του νησιού, με αρχηγό τον Χερσικράτη από την οικογένεια Βακχιάδαι. Πριν από τους Κορίνθιους ήρθε στο νησί το πρώτο κύμα κατοίκων από την Ερέτρια. Μεγάλα πλεονεκτήματα, η θέση της στον δρόμο ανάμεσα στην Ελλάδα και την μεγάλη Ελλάδα και οι εύφορες πεδιάδες στο νότο που βοήθησαν σημαντικά στην ταχύτατη ανάπτυξη του νησιού. Οι Κορίνθιοι κάτοικοι του νησιού ακολούθησαν την συνηθισμένη πρακτική με όλους τους Κορίνθιους μετανάστες, σε όλα τα μέρη που εγκαταστάθηκαν, κήρυξαν την ανεξαρτησία τους και την εχθρότητα στην μητρόπολη.

Η πρώτη σκληρή σύγκρουση ανάμεσα στους Κορίνθιους εποίκους της Κέρκυρας με την μητρόπολη τους, παρουσιάζεται στις αρχές του 7ου αιώνα πχ όταν οι στόλοι τους πολέμησαν στην πρώτη ναυμαχία που καταγράφει στην Ελληνική ιστορία ο Θουκυδίδης (665 πχ) Οι εχθρότητες σταμάτησαν, όταν ο τύραννος της Κορίνθου Περίανδρος κατέκτησε την Κέρκυρα και ανάγκασε τους κατοίκους να ενωθούν μαζί του στις νέες αποικιακές εκστρατείες σε Απολλωνία και Ανακτόριο. Το νησί απέκτησε ξανά την ανεξαρτησία του και αφοσιώθηκε σε καθαρά εμπορική πολιτική.

Στην δεύτερη Περσική εισβολή στην Ελλάδα (480 πχ) οι Κερκυραίοι συμμετείχαν με 60 πλοία, δεύτερη μεγαλύτερη Ελληνική δύναμη, αλλά χωρίς να πολεμήσουν ενεργά. Το 480 πχ στη Ναυμαχία των Συβότων, πολέμησαν ξανά με την υποστήριξη της Αθήνας τους Κορίνθιους, για τον έλεγχο της Επίδαμνου, το σημερινό Δυρράχιο.

Η εμπλοκή της Αθήνας στον πόλεμο ανάμεσα στους Κορίνθιους και τους Κερκυραίους, ήταν από τις σημαντικότερες αιτίες που ξέσπασε ο Πελοποννησιακός πόλεμος, οι Αθηναίοι την χρησιμοποίησαν σαν εμπορικό σταθμό αλλά δεν βρήκαν σημαντική υποστήριξη. Το νησί σταμάτησε να υποστηρίζει την Αθήνα μετά από δυο προσπάθειες των ολιγαρχικών να επικρατήσουν, αλλά σύντομα οι δημοκρατικοί επικράτησαν ξανά και πήραν σκληρή εκδίκηση από τους αντιπάλους τους (427 πχ και 425 πχ) Στην εκστρατεία των Αθηναίων στην Σικελία, η Κέρκυρα έγινε βάση για τον εφοδιασμό τους αλλά μετά από μια τρίτη σύντομη επικράτηση των Ολιγαρχικών (410 πχ) αποσύρθηκε από τον πόλεμο. Το 375 πχ συμμετείχε ξανά σε συμμαχία με τους Αθηναίους αλλά σε δυο χρόνια πολιορκήθηκε από μια Σπαρτιάτικη δύναμη που παρά την σκληρή λεηλασία της υπαίθρου τελικά αποκρούστηκε. Την Ελληνιστική περίοδο δέχτηκε πολλές επιθέσεις από όλες τις πλευρές.

Ο Κάσσανδρος την πολιόρκησε για σύντομο χρονικό διάστημα (303 πχ) στην συνέχεια την κατέλαβε ο Λακεδαιμόνιος στρατηγός Κλεομένης της Σπάρτης, αργότερα ανέκτησε την ανεξαρτησία της. Ο Αγαθοκλής των Συρακουσών ήταν ο επόμενος κατακτητής της Κέρκυρας που την έδωσε προίκα στην κόρη του Λάνασσα όταν παντρεύτηκε τον Ηπειρώτη βασιλιά Πύρρο τον Μέγα. Το νησί εισήλθε στο Κοινό Ηπειρωτών, τότε δημιουργήθηκε ο οικισμός της Κασσιόπης, σαν βάση για τις εκστρατείες του Ηπειρώτη βασιλιά, παρέμεινε στο Κοινό μέχρι τον θάνατο του Αλεξάνδρου Β της Ηπείρου (225 πχ) Μετά την ναυμαχία της Παξού (229 πχ) κατακτήθηκε από την Ιλλυρία, αλλά δέχθηκε σύντομα έναν Ρωμαικό στόλο και έγινε ναυτική βάση των Ρωμαίων μέχρι το 189 πχ κυβερνήθηκε από Νομάρχη αλλά προσαρτήθηκε στην Ρωμαική επαρχία της Μακεδονίας (148 πχ) Ο οκταβιανός Αύγουστος την χρησιμοποίησε σαν ναυτική βάση στον πόλεμο με τον Μάρκο Αντώνιο (31 πχ)

Ο χριστιανισμός διαδόθηκε στην Κέρκυρα από τον Ιάσωνα της Ταρσού, μαθητή του Αποστόλου Παύλου και τον Αγιο Σωσίπατρο, επίσκοπο Ικονίου και μαθητή του Αποστόλου Ανδρέα. Οι δυο άγιοι, σύμφωνα με την παράδοση, δίδαξαν στους κατοίκους της Κέρκυρας το ευαγγέλιο και τους μετέστρεψαν στον χριστιανισμό, όμως στην συνέχεια φυλακίστηκαν και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο από τον ειδωλολάτρη βασιλιά του νησιού. Τα οστά τους στεγάστηκαν στον παλιό καθεδρικό ναό, στην θέση του παλαιού κάστρου. Στην συνέχεια κτίστηκε γύρω στο 100 ένας ναός αφιερωμένος στην μνήμη τους και τοποθετήθηκαν εκεί.

Στην ύστερη αρχαιότητα η Κέρκυρα και η Ηπειρος υπάγονταν στην υπαρχία Ιλλυρικού. Την εποχή των Γοτθικών πολέμων (551) οι Οστρογότθοι κατέστρεψαν την πρωτεύουσα του νησιού που ονομαζόταν Χερσούπολις λόγω της θέσης της. Τους επόμενους αιώνες η πρωτεύουσα μετακινήθηκε ανατολικά, στην χερσόνησο που βρίσκεται το παλαιό Φρούριο, επειδή στους βραχώδεις λόφους βρήκαν προστασία οι κάτοικοι από τις επιδρομές. Οι δύο δίδυμες βραχώδεις κορυφές της χερσονήσου έδωσαν το όνομα σε ολόκληρο το νησί, τον Μεσαίωνα ονομαζόταν Κορυφώ ή Κορφοί. Η παλαιά πρωτεύουσα του νησιού, γνωστή σήμερα σαν Παλαιόπολη συνέχισε να κατοικείται για πολλούς αιώνες.

Στις αρχές του 9ου αιώνα, η Κέρκυρα μαζί με τα υπόλοιπα Επτάνησα δημιούργησαν το θέμα Κεφαλληνίας. Η νησιώτικη επαρχία αποτελούσε για την Βυζαντινή αυτοκρατορία ισχυρή ασπίδα προστασίας σε επιδρομές από τα δυτικά, εξασφάλιζε επίσης προστασία στο Βυζαντινό κατεπανάτο της Ιταλίας. Οι ταξιδιώτες την μέση Βυζαντινή περίοδο (8ος – 12ος αιώνας) τόνιζαν ότι ήταν ο σημαντικότερος σταθμός για τα ταξίδια τους από την ανατολή στην δύση. Ο γνωστός ιστορικός Λιουτπράνδος της Κρεμόνας, παρουσίασε για πρώτη φορά το Βυζαντινό όνομα της Κέρκυρας, Κορφοί, σε ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη (968) στην αυλή του αυτοκράτορα. Κατά την δυναστεία των Μακεδόνων, το νησί πέρασε περίοδο ειρήνης και ασφάλειας, αυτό επέτρεψε στους κατοίκους να κτίσουν ναό αφιερωμένο στους πρώτους προστάτες, αγίους Ιάσωνα και Σωσίπατρο έξω από τα τείχη της Παλαιόπολης.

Η πόλη δέχτηκε επίθεση από τους Σαρακηνούς (933) αλλά οι κάτοικοι αντιστάθηκαν σκληρά με τον αρχιεπίσκοπο Αρσένιο και τους απέκρουσαν, ο Αρσένιος έγινε κατόπιν ο προστάτης άγιος της πόλης. Το νησί δέχτηκε νέα επιδρομή από τους Σαρακηνούς (1033) αλλά στην συνέχεια παρουσιάστηκε νέα μεγαλύτερη απειλή. Οι φιλόδοξοι Νορμανδοί, μετά την κατάκτηση της νότιας Ιταλίας, αποφάσισαν να επεκταθούν ανατολικά. Η πρώτη Νορμανδική κατοχή (1081 – 1084) τερμάτισε όταν ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α Κομνηνός εξασφάλισε βοήθεια από την δημοκρατία της Βενετίας και έδωσε σε αντάλλαγμα μεγάλα προνόμια στους Βενετσιάνους εμπόρους. Η δεύτερη Νορμανδική κατοχή (1147 – 1149) έγινε από τον ναύαρχο Γεώργιο της Αντιόχειας και τερματίστηκε όταν ο Μανουήλ Α Κομνηνός ανακατέλαβε το νησί ύστερα από πολιορκία 10 μηνών (1149) Η τρίτη Νορμανδική κατοχή έγινε από τον Γουλιέλμο Β της Σικελίας (1185) αλλά το νησί ανέκτησε ξανά ο αυτοκράτορας Ισαάκιος Β Αγγελος.

Στην Δ Σταυροφορία, η Κέρκυρα κατακτήθηκε από πειρατές που υπηρετούσαν την δημοκρατία της Γένοβας (1197 – 1207) αλλά στην συνέχεια εκδιώχθηκαν από τους Βενετσιάνους. Το νησί κατακτήθηκε από το δεσποτάτο της Ηπείρου που το έδωσε δώρο στον Μανφρέδο της Σικελίας σαν προίκα (1259) Με τον θάνατο του Μανφρέδου (1267) η Κέρκυρα μαζί με τις υπόλοιπες κτήσεις του, πέρασε στον Οίκο των Καπετιδών του Ανζού. Την περίοδο που κυβέρνησαν, το νησί δέχτηκε πολλές σκληρές επιθέσεις από πειρατές και τυχοδιώκτες. Η Κέρκυρα ήταν ένας από τους πρώτους τόπους εγκατάστασης πληθυσμών Ρομά που έμειναν γνωστοί σαν Τσιγγάνοι ή Γύφτοι, δημιουργήθηκε μάλιστα ένα φέουδο με πληθυσμό αποκλειστικά Ρομά.

Η Βενετία απέκτησε τον έλεγχο στο νησί (1386) και στην συνέχεια την πλήρη κυριότητα (1401) Παρέμεινε σε αυτή μέχρι την διάλυση της δημοκρατίας από τους Γάλλους (1797) Τον Μεσαίωνα και ιδιαίτερα τον 17ο αιώνα, η Κέρκυρα αναγνωρίστηκε σαν το ανάχωμα όλων των Ευρωπαικών κρατών στην Οθωμανική αυτοκρατορία και έγινε η πιο οχυρωμένη περιοχή στην Ευρώπη. Οι οχυρώσεις της Κέρκυρας στάθηκαν επαρκείς για να απαγορεύσουν την διείσδυση των Οθωμανών στην Αδριατική θάλασσα. Η Βενετία μπόρεσε να αποκρούσει όλες τις Οθωμανικές επιθέσεις στο νησί μέχρι την διάλυση της (1797) Οταν τελείωσαν οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι, η Κέρκυρα πέρασε στην κυριαρχία των Βρετανών. Η Κέρκυρα ονομαζόταν Πύλη της Βενετίας και ολόκληρη η Αδριατική Κόλπος της Βενετίας. Παρέμεινε στην Βενετία τέσσερις αιώνες (1401 – 1797) αν και δέχτηκε πολλές σκληρές Οθωμανικές επιθέσεις με στρατό και στόλο και τέσσερις σκληρές πολιορκίες (1537, 1571, 1573, 1716) Η μεγάλη αποτελεσματικότητα των Βενετσιάνικων οχυρώσεων και οι παλαιότερες Βυζαντινές οχυρώσεις σε Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας, Αγγελόκαστρο Κέρκυρας, Κάστρο Κασσιώπης και Γαρδίκι στάθηκαν αποτελεσματικές για να αποκρούσουν όλες τις επιθέσεις και να διαλύσουν όλες τις πολιορκίες. Ο μεγάλος ιστορικός Γουίλ Ντυράν τονίζει ότι η Κέρκυρα χρωστάει στην δημοκρατία της Βενετίας το γεγονός ότι δεν γνώρισε ποτέ τον Οθωμανικό ζυγό.

Μια πρώτη μεγάλη σειρά Οθωμανικών επιθέσεων ξεκίνησε από το 1431 με τον Αλί Μπέι. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να καταλάβουν το κάστρο της πόλης και την γύρω περιοχή αλλά αποκρούστηκαν επιτυχώς. Στην Βενετοκρατία, το νησί γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και οικονομική ευημερία, η πόλη της Κέρκυρας βρισκόταν μέσα στο φρούριο, αλλά έξω είχε απλωθεί μια νέα πόλη, ατείχιστη, με αποτέλεσμα να είναι εκτεθειμένη σε όλες τις επιδρομές. Η δημοκρατία της Βενετίας, με αίτημα των κατοίκων, ξεκίνησε την κατασκευή οχυρώσεων και οικοδόμησε το νέο Φρούριο στην είσοδο της χερσονήσου. Η δημοκρατία δημιούργησε επίσης μια τεράστια επίπεδη οχυρωμένη έκταση μπροστά από το φρούριο, την σημερινή πλατεία Σπιανάδα.

Το Βυζαντινό κάστρο του Αγγελόκαστρου στάθηκε αποτελεσματικό για να αποκρούσει την πρώτη και την δεύτερη μεγάλη Οθωμανική πολιορκία (1537 και 1571) και εμπόδισε τους Οθωμανούς να προχωρήσουν στα βόρεια του νησιού. Οι Τούρκοι δεν στάθηκαν ποτέ ικανοί να διαλύσουν την άμυνα των κάστρων για να καταλάβουν το νησί. Η πρώτη μεγάλη πολιορκία με 20000 Οθωμανούς στρατιώτες του Χαιρεντίν Μπαρμπαρόσα (29 Αυγούστου 1537) λεηλάτησε ολόκληρο το νησί, αιχμαλώτισε 20000 κατοίκους και τους πούλησε σκλάβους. Η ύπαιθρος ερημώθηκε αλλά το κάστρο της πόλης αντιστάθηκε επιτυχώς σε πολιορκία 12 ημερών, ο Οθωμανικός στρατός διαλύθηκε από επιδημία και αποχώρησε. Τον αύγουστο του 1571 οι Οθωμανοί επέστρεψαν , κυρίευσαν την Πάργα και τα Σύβοτα Θεσπρωτίας στην ηπειρωτική Ελλάδα και επιτέθηκαν στους Παξούς. Στην συνέχεια πήγαν στην νότια ακτή της Κέρκυρας και δημιούργησαν μια μεγάλη προκυμαία που ξεκινούσε από την Λευκίμμη στα νότια μέχρι την Ιψό στα ανατολικά. Οι περιοχές αυτές είχαν λεηλατηθεί σκληρά στις προηγούμενες επιδρομές αλλά το κάστρο της πόλης άντεξε για άλλη μια φορά και η δημοκρατία της Βενετίας έδειξε τις τεράστιες αμυντικές της ικανότητες. Το Αγγελόκαστρο σε μια απότομη βραχώδη ακτή κοντά στην Παλαιοκαστρίτσα διατηρείται ακόμα και σήμερα σαν σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο.

Οι ήττες ανάγκασαν τους Οθωμανούς να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν. Επέστρεψαν δυο χρόνια αργότερα, ύστερα από νικηφόρα εκστρατεία τους στην Αφρική και ξεκίνησαν ξανά τις επιθέσεις. Δεν μπόρεσαν να διασπάσουν τις ενωμένες δυνάμεις των Βενετσιάνων και των Κερκυραίων και αποχώρησαν από την θάλασσα. Η δεύτερη μεγάλη πολιορκία ξεκίνησε όταν ξέσπασε ο έβδομος ΒενετοΤουρκικός πόλεμος (1716) Αμέσως μετά την ανακατάληψη της Πελοποννήσου (1715) οι Οθωμανοί εμφανίστηκαν στο Βουθρωτό, στην γειτονική Αλβανία. Ο Οθωμανικός στόλος με 33000 άντρες, μεταφέρθηκε από το Βουθρωτό στην παραλία της Ιψού (8 Ιουλίου 1716) Ο στόλος των Βενετσιάνων συγκροτήθηκε και νίκησε τους Οθωμανούς στο Κανάλι της Κέρκυρας. Οι Οθωμανοί, αφού κατέλαβαν μερικά κάστρα (19 Ιουλίου 1716) πολιόρκησαν για 22 μέρες την πρωτεύουσα. Οι 5000 Βενετσιάνοι με τους μισθοφόρους τους, υπό την ηγεσία του μετέπειτα δόγη Αλβίζε Γ Μοτσενίγκο και οι 3000 Κερκυραίοι, υπό την ηγεσία του κόμη Σούλενμπουργκ υπερασπίστηκαν για άλλη μια φορά επιτυχώς το νησί. Οι οχυρώσεις ήταν ισχυρότερες και οι Βενετοί αμύνθηκαν με εξαιρετική επιτυχία, η Κέρκυρα γελοιοποίησε τους Οθωμανούς σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι νίκες των Βενετών και των Κερκυραίων εορτάστηκαν πανηγυρικά με εορταστικούς διθυράμβους από τον συνθέτη Αντόνιο Βιβάλντι.

Η αρχιτεκτονική της πόλης της Κέρκυρας, διαφέρει σημαντικά με αυτή που επικράτησε στις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις, με βαθύτατη επίδραση από την Βενετία. Οι περισσότερες πόλεις του νησιού κτίστηκαν στα πρότυπα της δημοκρατίας, με πολυώροφα κτίρια, με κεραμίδες σε στενές λωρίδες. Η παλαιά πόλη της Κέρκυρας μοιάζει εκπληκτικά με την Βενετία, εκεί κτίστηκε η πρώτη όπερα στην Ελλάδα, όμως καταστράφηκε στον Β Παγκόσμιο πόλεμο από το Γερμανικό πυροβολικό. Πολλές Βενετσιάνικες οικογένειες εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Κέρκυρα, η Ιταλική γλώσσα ήταν ευρύτατα διαδεδομένη σε ολόκληρο το νησί μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, την ίδια εποχή και οι Έλληνες κάτοικοι χρησιμοποίησαν πολλές Βενετσιάνικες λέξεις στην Κερκυραική διάλεκτο που ομιλείται και σήμερα. Ο διάσημος Βενετός φωτογράφος Φελίτσε Μπήτο (1832 – 1909) έζησε πολλά χρόνια στην παιδική του ηλικία στην Κέρκυρα. Μεγάλος αριθμός Ιουδαίων από την Ιταλική χερσόνησο εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα, μιλούν μια διάλεκτο με ανάμεικτα τα Ιουδαικά και τα Ιταλικά και πολλές Ελληνικές λέξεις.

Οι Βενετσιάνοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο να διαδώσουν στον πληθυσμό του νησιού την καθολική εκκλησία αλλά η συντριπτική πλειοψηφία παρέμειναν ορθόδοξοι, μόνο το 5% είναι σήμερα καθολικοί. Οι περισσότεροι καθολικοί κατάγονται από οικογένειες που ήρθαν στην Κέρκυρα από την Μάλτα και κατοικούν στην Βενετική ακρόπολη της πρωτεύουσας. Οι καθολικοί της Κέρκυρας, όπως όλοι οι υπόλοιποι Ελληνες καθολικοί, γιορτάζουν το Πάσχα σύμφωνα με το ημερολόγιο που χρησιμοποιεί η ορθόδοξη εκκλησία. Ο καθεδρικός ναός Αγίου Χριστοφόρου και Ιακώβου Κέρκυρας, είναι η έδρα της Ρωμαικής καθολικής αρχιεπισκοπής Κέρκυρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας.

Το νησί ήταν καταφύγιο πολλών Ελλήνων διανοουμένων και έγινε η έδρα της πρώτης ακαδημίας που ιδρύθηκε στην σύγχρονη Ελλάδα. Ο Νικηφόρος Θεοτόκης έγινε γνωστός στην Ελλάδα σαν διδάσκαλος του γένους και στην Ρωσία ως ορθόδοξος αρχιεπίσκοπος.

Το νησί της Κέρκυρας δέχτηκε την Βενετσιάνικη επίδραση με πολλούς τρόπους, ιδιαίτερα με τα φαγητά και την κουζίνα, διάσημη είναι η Κερκυραίικη Παστιτσάδα που προέρχεται από την αντίστοιχη Βενετσιάνικη. Τα υπόλοιπα δημοφιλή φαγητά της Κέρκυρας με ανάλογη προέλευση είναι: Σοφρίτο, Στραπατσάδα, Μαντολάτο, Μπουρδέτο, Σαβόρο και Μπιάνκο.

Με την Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (1797) η Κέρκυρα παραχωρήθηκε στην Γαλλία, η οποία την διατήρησε στην κατοχή της δυο χρόνια. Οι Γάλλοι εκδιώχθηκαν με μια συμμαχική επίθεση Ρώσων και Οθωμανών υπό την ηγεσία του στρατηγού Θεόδωρου Ουσάκωφ. Η Κέρκυρα έγινε στην συνέχεια πρωτεύουσα σε μια αυτοδιοικούμενη ομοσπονδία κρατών υπό Οθωμανική κυριαρχία που έμεινε γνωστή σαν Επτανήσιος Πολιτεία. Την περίοδο αυτή η Κέρκυρα αναπτύσσει αξιόλογη δράση στον τομέα της τυπογραφίας με την έκδοση πολλών βιβλίων, Ελληνικών και ξένων και πρωτοπορεί στην Ελληνική επικράτεια. Με την Συνθήκη του Τιλσίτ (1807) πέρασε ξανά στους Γάλλους του Ναπολέοντα, με κυβερνήτη τον Φρανσουά Ξαβιέ Ντονζελότ, αλλά σε δυο χρόνια πολιορκήθηκε από έναν Βρετανικό στόλο που κατέλαβε τα Επτάνησα (1809)

Τα Επτάνησα έγιναν με την Συνθήκη των Παρισίων, τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου (5 Νοεμβρίου 1815) σαν Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων Νήσων και η έδρα του ύπατου αρμοστή Ιονίων νήσων. Την Βρετανική περίοδο, η Κέρκυρα γνώρισε μεγάλη ευημερία, έγιναν νέοι δρόμοι, κτίρια, συστήματα ύδρευσης και καθιερώθηκε για πρώτη φορά σαν επίσημη γλώσσα η Ελληνική. Η δεύτερη Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα εξέλεξε βασιλιά των Ελλήνων τον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας που στέφθηκε νέος βασιλιάς ως Γεώργιος Α της Ελλάδας. Η Μεγάλη Βρετανία μετά την απόφαση αυτή, έδωσε δώρο στην Ελλάδα τα Επτάνησα, επειδή η αδελφή του νέου Ελληνα βασιλιά, Αλεξάνδρα της Δανίας, είχε παντρευτεί τον πρίγκιπα Εδουάρδο της Ουαλίας, διάδοχο του Αγγλικού θρόνου. Η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Ρωσία υπέγραψαν την Συνθήκη του Λονδίνου (29 Μαρτίου 1864) που κατοχύρωσε τα Επτάνησα ως Ελληνική επαρχία. Ο ύπατος αρμοστής των Ιονίων νήσων κήρυξε επίσημα την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

Οταν ξέσπασε ο Α Παγκόσμιος πόλεμος η Κέρκυρα έγινε καταφύγιο του Σερβικού στρατού, όταν η πατρίδα του βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς, τους Αυστριακούς και τους Βούλγαρους και κατέφυγε στα πλοία των συμμάχων. Οι Σέρβοι στρατιώτες πέθαναν στην πλειοψηφία τους από την πείνα, το κρύο και τις κακουχίες. Τάφηκαν στα νερά δίπλα από το νησί Βίδο Κέρκυρας στο στόμιο του κόλπου. Οι Σέρβοι ανήγειραν μνημείο για να τιμήσουν τους νεκρούς και να ευχαριστήσουν τους Ελληνες. Τα νερά γύρω από το Βίδο σύμφωνα με ένα ποίημα που έγραψε ο Μιλουτίν Μπότζικ όταν έληξε ο Α Παγκόσμιος πόλεμος ονομάστηκαν από τους Σέρβους Μπλε Τάφος.

Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ΕλληνοΤουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 η Κέρκυρα ήταν ένα από τα κυριότερα κέντρα υποδοχής Ελλήνων προσφύγων από την Μικρά Ασία και την ανατολική Θράκη (1922 – 1932) Πολλές οικογένειες Μικρασιατών προσφύγων εγκαταστάθηκαν στο παλαιό Φρούριο και υπέστησαν τις συνέπειες από τον Ιταλικό βομβαρδισμό του 1923 κατά την Ιταλική εισβολή στην Κέρκυρα. Ακόμη εγκαταστάθηκαν προσωρινά σε αποθήκες και στο δημοτικό θέατρο. Η έλλειψη επαγγελματικής αποκατάστασης ήταν ο κυριότερος από τους λόγους που πολλοί από τους πρόσφυγες έφυγαν από την Κέρκυρα αναζητώντας κάποιο καταλληλότερο μέρος στην υπόλοιπη Ελλάδα για οριστική εγκατάσταση. Από τους 30000 περίπου πρόσφυγες που κατέφυγαν στο νησί μέχρι το 1930 εγκαταστάθηκαν μόνιμα περίπου 2000, ανάμεσα τους ο Αγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης και ο ιατρός Γεώργιος Βαγιανός από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ο οποίος επέδειξε εξέχουσα φιλανθρωπική δράση και αποτέλεσε ευεργέτη της πόλης. Ο Γεώργιος Βαγιανός δώρισε το συντριβάνι στην πλατεία Σπιανάδα αλλά και ολόκληρη την περιουσία του στον δήμο Κέρκυρας. Ο δήμος τον τίμησε, με οδό που φέρει το όνομά του.

Mε αφορμή την δολοφονία Τελλίνι και Ιταλών στρατιωτών που πήγαν στα ΕλληνοΑλβανικά σύνορα ως μέλη της διεθνούς επιτροπής, για να συμμετάσχουν στην λύση των προβλημάτων μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, ξέσπασε διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Ιταλία (1923) Η φασιστική Ιταλία αιφνιδίως καταλαμβάνει την Κέρκυρα αλλά χάρη σε επέμβαση που έκανε η Κοινωνία των Εθνών το νησί απελευθερώνεται λίγες μέρες αργότερα.

Οταν ξέσπασε ο ΕλληνοΙταλικός πόλεμος, οι Ιταλοί κατέλαβαν την Κέρκυρα τον Απρίλιο του 1941 Τα Επτάνησα παρέμειναν ξεχωριστή κρατική οντότητα για την Ελλάδα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1943 που ο Μπενίτο Μουσολίνι αποφάσισε την ενσωμάτωση τους με το βασίλειο της Ιταλίας στα πλαίσια της εφαρμογής του σχεδίου του Ιταλικού μεγαλοιδεατισμού. Οσο διαρκούσε ο Β Παγκόσμιος πόλεμος, σύνταγμα του Ελληνικού στρατού με Κερκυραίους ιδιαίτερα στρατιώτες ανέλαβε το έργο να υπερασπιστεί την Κέρκυρα και έκανε ηρωικές αλλά ανεπιτυχείς προσπάθειες να ελευθερώσει το νησί. Μετά την υποταγή των Ελλήνων στις δυνάμεις του άξονα, η Κέρκυρα βρέθηκε υπό Ιταλική κατοχή και έλεγχο. Την πρώτη Κυριακή του νοεμβρίου του 1941 σπουδαστές από ολόκληρη την Κέρκυρα ξεκίνησαν κινήματα αντίστασης απέναντι στις Ιταλικές δυνάμεις κατοχής, ήταν ένα από τα πρώτα αντιστασιακά κινήματα των Ελλήνων στην κατοχή, και ένα σπάνιο τότε φαινόμενο για τα Ευρωπαικά δεδομένα. Οι φοιτητές κατέφυγαν στην συνέχεια στην Κύπρο και συνέχισαν την αντίσταση τους στα χερσαία στρατιωτικά αποσπάσματα του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ

Με την πτώση του Ιταλικού φασισμού (1943) η ναζιστική Γερμανία κινήθηκε αμέσως να κατακτήσει το νησί. Η Κέρκυρα βομβαρδίστηκε, καταστράφηκαν εκατοντάδες σπίτια, εκκλησίες, μνημεία, προάστια, ολόκληρη η Εβραική συνοικία αλλά και δημόσια κτίρια όπως το Ιόνιο Κοινοβούλιο, το Δημοτικό Θέατρο και η Δημοτική Βιβλιοθήκη. Οι Ιταλοί αποχώρησαν και το νησί πέρασε σε Γερμανική κατοχή, ο δήμαρχος Κολλάς πέρασε μια νέα σειρά από νόμους που εξασφάλιζαν την απόλυτη κυριαρχία των Γερμανών. Τον Ιούνιο του 1944 η Γκεστάπο συνέλαβε όλους τους Εβραίους και τους φυλάκισε στο παλαιό κάστρο της πόλης. Στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Αουσβιτς όπου επέζησαν ελάχιστοι. Μονάχα 200 Εβραίοι σε συνολικό πληθυσμό 1900 επέζησαν. Πολλοί Κερκυραίοι τους έδωσαν καταφύγιο. Στο τμήμα της παλαιάς πόλης που σήμερα ονομάζεται Εβραική, βρίσκεται συναγωγή με 65 μέλη και μιλούν όλοι την πατρική Ιταλογενή γλώσσα.

Μετά την απελευθέρωση, έφτασε στην Κέρκυρα στόλος του Βρετανικού βασιλικού ναυτικού (14 Οκτωβρίου 1944) και άρχισε να ερευνά το λιμάνι της Κέρκυρας για νάρκες για δυο χρόνια, αλλά δεν βρήκε καμία. Ακολούθησε το επεισόδιο Στενών Κερκύρας, ένα έντονο διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα στην Μεγάλη Βρετανία και την νεοσύστατη Αλβανία. Πολεμικά πλοία του Βρετανικού βασιλικού ναυτικού, επιχειρώντας τον διάπλου των Στενών δέχθηκαν πυρά από αλβανικά επάκτια πυροβολεία, κατά παράβαση υφιστάμενων διεθνών συνθηκών που καθόριζαν το νομικό καθεστώς των στενών. Στην διάρκεια του επεισοδίου αυτού υπήρξαν 43 θύματα Αγγλοι ενώ ένα Αγγλικό καταδρομικό υπέστη σχεδόν ολική καταστροφή. Η Αγγλία διαμαρτυρήθηκε στα Ηνωμένα Εθνη και η υπόθεση οδηγήθηκε στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, που καταδίκασε την Λαική Δημοκρατία της Αλβανίας με πρόστιμο 800000 Λιρών (σημερινή αξία περίπου 20 εκατομμύρια Λίρες) σαν αποζημίωση στην Αγγλία ενώ ακολούθησε διακοπή των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών.

Με την λήξη του Β Παγκοσμίου πολέμου και του Ελληνικού Εμφυλίου πολέμου, το νησί μπήκε από την Ελληνική κυβέρνηση σε πρόγραμμα ανοικοδόμησης. Η οικονομία και το εμπόριο του νησιού αποκαταστάθηκαν και τα κτίρια που κτίστηκαν όλη την περίοδο της Ιταλικής κατοχής επανήλθαν σε αστική χρήση. Η Μαρία Δεσύλλα Καποδίστρια, δισέγγονη του Γεωργίου Καποδίστρια, αδερφού του Ιωάννη Καποδίστρια, εξελέγη πρώτη γυναίκα Ελληνίδα δήμαρχος στην Ελλάδα (18 Απριλίου 1956) Την δεκαετία του 1950 ήρθε το ηλεκτρικό ρεύμα, η Ελληνική ραδιοφωνία εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 1957 η τηλεόραση εισήχθη την δεκαετία του 1960 Οικοδομήθηκε το Γενικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας (1970) Ιδρύθηκε το Ιόνιο Πανεπιστήμιο με έδρα την Κέρκυρα (1984)

Προσωπικότητες

  • Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας
  • Ελενα Ανγκρι, σοπράνο
  • Νικόλαος Βεντούρας, χαράκτης και ζωγράφος
  • Ρένα Βλαχοπούλου, ηθοποιός
  • Εκτορας Γιαλοψός, αξιωματικός ΠΝ
  • Σπύρος Γιαννιώτης, κολυμβητής και ολυμπιονίκης
  • Βίκτωρ Δούσμανης, ήρωας Βαλκανικών πολέμων
  • Νίκος Καββαδίας, ιατρός και πεζογράφος



Κέρκυρα Πληροφορίες

Κέρκυρα

Η Κέρκυρα είναι ένα από τα βορειότερα και δυτικότερα νησιά της Ελλάδας και του Ιονίου πελάγους. Βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής θάλασσας, κοντά στις Ηπειρωτικές ακτές. Οι βορειοανατολικές της ακτές πλησιάζουν αρκετά τις ακτές των Αγίων Σαράντα της Αλβανίας. Αποτελείται από τρεις δήμους που περιλαμβάνουν και τα μικρότερα νησιά Οθωνοί, Ερεικούσσα και Μαθράκι.

Εχει σχήμα μακρόστενο, πλατύτερο στο βόρειο τμήμα της, ενώ στενεύει προς το νότο. Τα παράλια της έχουν συνολικό μήκος 217 χιλιόμετρα και σχηματίζουν αρκετούς όρμους και ακρωτήρια. Το έδαφός της είναι κυρίως ορεινό, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα. Οι ξένοι την αποκαλούν Κορφού (Corfu) κατά παραφθορά του Βυζαντινού της ονόματος Κορυφώ, από τις δύο κορυφές που φαίνονται καθώς πλησιάζει ο επισκέπτης στο νησί.

Υψηλότερες κορυφές είναι αυτή του όρους Παντοκράτορας (Ιστώνη, 914 μ) και το Στραβοσκιάδι (849 μ) Αλλες κορυφές είναι οι Βίγλες, η Τσούκα, οι Πυλίδες (Φυλλίδες), Αγιοι Δέκα και Σταυρός. Μικρά ποτάμια υπάρχουν στην Κέρκυρα, όπως ο Μεγαλοπόταμος, ο Τυφλός και ο Μεσογγής (Μεγαλύτερος) το ποτάμι στην περιοχή της Λευκίμμης. Η μεγαλύτερη λίμνη είναι η Κορισσία ή των Κορισσίων, με έκταση 4 τχ Επίσης υπάρχει και η λιμνοθάλασσα Χαλκιοπούλου στα νότια της πόλης της Κέρκυρας.

Είναι από τα πλέον πυκνοκατοικημένα νησιά της Μεσογείου, με πυκνότητα πληθυσμού 193 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η πόλη της Κέρκυρας έχει πληθυσμό 28185 κατοίκους (απογραφή 2001) και είναι ένα από τα πιο παλιά αστικά κέντρα της Ελλάδας.

Παραδοσιακά πιάτα της Κερκυραικής κουζίνας είναι η παστιτσάδα, το σοφρίτο και το μπουρδέτο.

Η πόλη διαθέτει όλες τις σύγχρονες υπηρεσίες: τράπεζες, αστυνομία, στρατολογία, δημοτικές υπηρεσίες, σταθμούς τηλεοράσεως και ραδιοφώνων, διεθνές λιμάνι, καθώς και αεροδρόμιο κατάλληλο για αεροσκάφη κάθε είδους.

Η Κέρκυρα έχει τακτικά δρομολόγια πλοίων για Ηγουμενίτσα. Το ΚΤΕΛ Κέρκυρας εκτελεί καθημερινά δρομολόγια σε όλο το νησί. Η Κέρκυρα διαθέτει διεθνή αερολιμένα με πτήσεις προς Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το καλοκαίρι δέχεται αρκετές πτήσεις τσάρτερ, εξυπηρετώντας την αυξημένη τουριστική κίνηση του νησιού.




Κέρκυρα Kerkyra Corfu

Κέρκυρα