Ραφήνα Αξιοθέατα

Ραφήνα

Η Ραφήνα βρίσκεται στο επίκεντρο της ανατολικής Αττικής και αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι του νομού μετά τον Πειραιά και ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας. Είναι πυκνοκατοικημένη περιοχή στο κέντρο κοντά στο λιμάνι, αλλά διαθέτει μεγάλες εκτάσεις με πάρκα και χώρους πρασίνου, όπως και δυο μεγάλες παραλίες, η πρώτη δίπλα στο λιμάνι και η δεύτερη, η δημοφιλέστατη παραλία Μαρίκες, στην θέση Αυλάκι στα νότια, κοντά στα σύνορα με την Αρτέμιδα. Συνδέεται σε πολύ κοντινή απόσταση με την Αρτέμιδα μέσω της οδού Αραφίνος, όπου βρίσκεται το δημοτικό κολυμβητήριο Ραφήνας και ο παραθεριστικός οικισμός Μελτέμι επίσης στην θέση Αυλάκι.

Σήμερα η Ραφήνα αποτελεί ουσιαστικά προάστιο της Αθήνας, χάρη στην Αττική Οδό που βελτίωσε την πρόσβαση από το κέντρο της πόλης, αφού ενώνεται με την λεωφόρο Μαραθώνος στο γειτονικό Πικέρμι. Τα τελευταία χρόνια έχει γνωρίσει μεγάλη ανάπτυξη, καθώς ολοένα και περισσότερες ακτοπλοικές γραμμές επιλέγουν το λιμάνι της. Η πόλη απέχει 25 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 10701 κάτοικοι.

Η Παντοβασίλισσα Ραφήνας είναι η πολιούχος της Ραφήνας. Ο ναός ανεγέρθη το 1957 στο κέντρο της πόλης, στην διασταύρωση των λεωφόρων Φλέμινγκ και Αραφήνας, στην θέση του παλαιότερου πρώτου ναού. Διαθέτει κατηχητικό σχολείο και εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου με μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις.

Το δημοτικό στάδιο Ραφήνας βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, επάνω στην οδό Αραφηνίδων Αλών, στον παραλιακό δρόμο γύρω από το λιμάνι, ανάμεσα στο δημαρχείο Ραφήνας και την κεντρική πλατεία της πόλης, είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας ΑΟ Τριγλία Ραφήνας. Το στάδιο πήρε το όνομα Παναγιώτης Σκούφος προς τιμή του διεθνή Ραφηνιώτη ποδοσφαιριστή που ξεκίνησε από την ομάδα Τριγλία και ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Προοδευτική και τον Αρη Νικαίας.

Η Καλλιτεχνούπολη και ο Νέος Βουτζάς είναι οι δύο μεγάλες περιφερειακές συνοικίες της Ραφήνας, δυτικά της λεωφόρου Μαραθώνος στους πρόποδες της Πεντέλης. Σε αυτές βρίσκονται κτισμενες πολλές παραθεριστικές και μόνιμες κατοικίες.

Το υπόλοιπο πολεοδομικό συγκρότημα της Ραφήνας χωρίζεται στα δύο: στο πυκνοκατοικημένο βόρειο τμήμα της, που εκτείνεται βόρεια της λεωφόρου Φλέμινγκ και μέχρι το Μάτι Αττικής και στο αραιοκατοικημένο, αγροτικής μορφής, νότιο τμήμα της, εκτεινόμενο νοτίως της λεωφόρου Φλέμινγκ και μέχρι τα σύνορα με την Αρτέμιδα. Το αρκετά πυκνοκατοικημένο βόρειο τμήμα, αστικής μορφής, περιλαμβάνει τις συνοικίες Διασταύρωση, Νεόκτιστα, Κιούπι και Νέος Πόντος. Η Διασταύρωση είναι η γνωστότερη από τις βόρειες συνοικίες, τοποθετείται στη συμβολή της λεωφόρου Μαραθώνος με την λεωφόρο Φλέμινγκ και σε αυτήν βρίσκεται ο ιερός ενοριακός ναός Αναλήψεως του Κυρίου Διασταυρώσεως. Η παραλιακή οδός Αραφηνίδων Αλέων διασχίζει το κέντρο της πόλης εξωτερικά από το λιμάνι και γύρω από αυτήν βρίσκονται το δημαρχείο, το δημοτικό στάδιο, διάφορες τράπεζες, το μεγάλο ξενοδοχείο Αύρα και μεγάλα εστιατόρια και πολυκαταστήματα.

Στα νότια σύνορα με την Αρτέμιδα υπάρχουν οι πολύ αραιοκατοικημένες συνοικίες Αμπελάκια, Αγία Τριάδα, Πανόραμα, Δροσιά και Αυλάκι, με πολλά χέρσα αναξιοποίητα οικόπεδα. Οριο μεταξύ των δύο δήμων αποτελεί η οδός Αρίωνος, η οποία ξεκινάει από την λεωφόρο Μαραθώνος στο Πικέρμι. Περιλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Ραφήνας, μια αχανή περιοχή μεταξύ της λεωφόρου Μαραθώνος της λεωφόρου Φλέμινγκ, της λεωφόρου Ραφήνος και της οδού Αρίωνος.

Τα Αμπελάκια, ως η πιο γνωστή συνοικία, έχουν δώσει το όνομα τους σε ολόκληρη την περιοχή. Η αρκετά αραιοκατοικημένη περιοχή έχει στο σύνολό της χαρακτηριστεί ως δασική και βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι κάτοικοι να αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς οι κατοικίες τους έχουν χαρακτηριστεί αυθαίρετες. Στα Αμπελάκια υπάρχουν 2 από τους 4 ενοριακούς ναούς της Ραφήνας. Ο ιερός ναός Αγίας Τριάδας στην θέση Αγία Τριάδα και δίπλα από την λεωφόρο Μαραθώνος και ο ιερός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου, ο οποίος ανεγέρθη το 1985 Πέρα από τους δυο ενοριακούς ναούς υπάρχουν πλήθος από μικρότερα εκκλησάκια, όπως αυτό του Προφήτη Ηλία.

Οι ανατολικές συνοικίες της Ραφήνας όπως Ορειχαλκουργοί, Νηρέας, Πρωτέας βρίσκονται σε μια περιορισμένη έκταση ανατολικά της λεωφόρου Αραφήνος μέχρι τις ακτές του Ευβοικού. Είναι αρκετά πυκνοκατοικημένες με καλοφτιαγμένους μεγάλους δρόμους. Στην περιοχή υπάρχουν η Παραλία Α της Ραφήνας, μια από τις μεγαλύτερες παραλίες της Αττικής και ο ιδιόκτητος παραθεριστικός οικισμός Μελτέμι στα σύνορα με την Αρτέμιδα, υπάρχει όμως μεγάλη έλλειψη από καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης. Στην θέση Μελτέμι σε μια μικρή χερσόνησο ανάμεσα στο Μελτέμι και στην Παραλία Α της Ραφήνας βρίσκεται ο αρχαιολογικός προιστορικός οικισμός της Αμαρυλλίδος.

Η Ραφήνα διαθέτει δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, (Τριγλία Ραφήνας και Θύελλα Ραφήνας) μια ομάδα μπάσκετ, μια ομάδα βόλει και μια ομάδα beach soccer. Στην πόλη λειτουργεί πνευματικό κέντρο και δανειστική βιβλιοθήκη.

Τριγλία Ραφήνας

Ο Α.Ο. είναι ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στη Ραφήνα. Ιδρύθηκε το 1932 από την ένωση μικρών ανεπίσημων νεανικών ομάδων, χρώματά της είναι το κίτρινο και και το μαύρο, έμβλημά της ο δικέφαλος αετός και σαν έδρα του ο σύλλογος χρησιμοποιεί το ”Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας «Παναγιώτης Σκούφος»”. Από τη περίοδο 2010-2011 αγωνίζεται στον 9ο όμιλο της Δ’ Εθνικής.

Η Ραφήνα διατηρεί φιλικούς δεσμούς με την Νέα Τριγλία Χαλκιδικής. Μια επίσης προσφυγική πόλη με την οποία είχαν, αρχικά, το ίδιο όνομα, Νέα Τριγλία, πρίν επικρατήσει το σημερινό όνομα, Ραφήνα.




Ραφήνα Ιστορία

Ραφήνα

Πρόκειται για έναν ιστορικό δήμο, ο οποίος κατοικήθηκε από τα προιστορικά χρόνια. Το 3200 πχ οικοδομήθηκε ο προιστορικός οικισμός του Ασκηταριού στην ομώνυμη μικρή βραχώδη χερσόνησο αμέσως νοτιότερα από την θέση που βρίσκεται σήμερα η παραλία Μαρίκες.

Ο οικισμός του Ασκηταριού βρισκόταν σε μεγάλη ακμή την περίοδο (3200 – 2000) πχ Βρέθηκαν μικρά ορθογώνια κτίσματα με τοίχους λίθινους στην βάση, πλίνθινους απο πάνω και μικρή εστία στο κέντρο, χωρισμένα με μονοπάτια σε οικοδομικά τετράγωνα, νεκροταφείο στα νότια και ακρόπολη. Οι ανασκαφές στο Ασκηταριό πραγματοποιήθηκαν την τριετία (1952 – 1954) από τον καθηγητή προιστορικής αρχαιολογίας Δημήτρη Θεοχάρη. Η λέξη Ασκηταριό προήλθε αργότερα, από μια βραχώδη σπηλιά την οποία κάποιος μοναχός από την Μονή Πεντέλης είχε μετατρέψει σε ησυχαστήριο. Βορειότερα απο το ρέμα της Ραφήνας στην παραλία που βρίσκεται ανάμεσα στο ρέμα και το κεντρικό λιμάνι βρέθηκαν επίσης εγκαταστάσεις κατεργασίας χαλκού.

Το Ασκηταριό είχε πέσει σε παρακμή από τις αρχές της πρώτης χιλιετίας πχ Τότε δημιουργήθηκε ο κεντρικός οικισμός της Ραφήνας ή Αραφηνών στην θέση που βρίσκεται σήμερα το κεντρικό λιμάνι. Ο δήμος Αραφηνίων ή δήμος Αραφήνος ήταν ένας από τους δήμους της αρχαίας Αθήνας που όρισε ο Κλεισθένης, με το όνομα Αραφήν. Αυτό το όνομα, το πήρε από τον πρώτο της κυβερνήτη, τον Αραφήνα, ο οποίος ήταν ένας από τους μυθικούς ήρωες της Αττικής. Ανασκαφές στην περιοχή έδωσαν επίσης στοιχεία από την Ρωμαική περίοδο (οικοδομήματα, Ρωμαικό λουτρό, αγάλματα)

Κατά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922 ήρθαν στη Ραφήνα πολλοί κάτοικοι της Τρίγλιας της Μικράς Ασίας, οι περισσότεροι με πλοία του Τριγλιανού εφοπλιστή Φίλιππου Καβουνίδη. Αυτοί εγκαταστάθηκαν στη Ραφήνα και συγκρότησαν προσφυγικό οικισμό με το όνομα Νέα Τρίγλια, που όμως δεν επικράτησε. Υπάρχει όμως ένα σπίτι μουσείο το οποίο διατηρείται από τότε που ήρθαν λόγω της καταστροφής της Σμύρνης. Ανήκε σε μια οικογένεια που είχε έρθει και εγκατασταθεί στη Ραφήνα μετά την καταστροφή. Το μουσείο επίσης περιλαμβάνει και όλα τα έπιπλα και τον εξοπλισμό της οικογένειας που το κατοικούσε.

Οι πρόσφυγες οικοδόμησαν τον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου της Παντοβασιλίσσης στο κέντρο της πόλης πολύ κοντά στο λιμάνι. Το 1929 ολοκληρώθηκε το χτίσιμο της πρώτης εκκλησίας αλλά δεν υπήρχαν οι εικόνες από τις εκκλησίες της Τρίγλιας επειδή όσες είχαν σωθεί από τους Τούρκους πήγαν στο Βυζαντινό μουσείο. Το Βυζαντινό μουσείο αρχικά αρνήθηκε επειδή μερικές εικόνες όπως της Αγίας επίσκεψης είχαν πολύ ψηλή αξία, τελικά μετά από πολλές προσπάθειες κατάφεραν να τις αποσπάσουν. Το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που ανεγέρθη ακριβώς δίπλα, ήταν η Αγία Τράπεζα της εκκλησίας.

Την δεκαετία του 1950 κατεδαφίστηκε σχεδόν στο σύνολο της η παλιά πόλη της Ραφήνας για να οικοδομηθεί στην θέση της η σύγχρονη πόλη. Τον ίδιο καιρό κατεδαφίστηκε και η πρώτη εκκλησία Κοιμήσεως Θεοτόκου της Παντοβασιλίσσης, διασώθηκε μόνο το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που διακρίνεται και σήμερα. Στην θέση της πρώτης εκκλησίας οικοδομήθηκε ο ΟΤΕ Ραφήνας. Η δεύτερη εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου της Παντοβασιλίσσης, αυτή που βλέπουμε σήμερα δίπλα από την κεντρική πλατεία, ανεγέρθη πολύ κοντά στην πρώτη, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1958 Είναι η πολιούχος της πόλης.




Ραφήνα Πληροφορίες

Ραφήνα

Η Ραφήνα είναι το λιμάνι των Μεσογείων, στις ακτές της ανατολικής Αττικής. Καλύπτει έκταση 19000 στρεμμάτων και ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 12168 κατοίκους. Απέχει από την Αθήνα περίπου 25 χλμ Το λιμάνι της σήμερα συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα της Ελλάδας και έχει πολύ μεγάλη κίνηση.

Συνορεύει στα βόρεια με το Μάτι Αττικής, νότια με την Αρτέμιδα, δυτικά με τις συνοικίες Νέο Βουτζά και Καλλιτεχνούπολη και ανατολικά βρέχεται απο τον νότιο Ευβοικό κόλπο. Βρίσκεται περίπου στο κέντρο των ανατολικών ακτών της Αττικής. Ο κεντρικότερος δρόμος της ανατολικής Αττικής, η λεωφόρος Μαραθώνος την διασχίζει στα δυτικά, ενώ η μεγάλη λεωφόρος Φλέμινγκ, με νησίδα, ξεκινά από την Μαραθώνος καταλήγοντας απ ευθείας, σε πολύ σύντομη απόσταση, στο κέντρο της πόλης και το λιμάνι.




Ραφήνα Rafina

Ραφήνα



Το Οχυρό Της Ραφήνας

Ραφήνα

Ο λόφος του οχυρού στη Ραφήνα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά οχυρωματικά έργα που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα την περίοδο του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Η ιστορία του οχυρού και του υπογείου καταφυγίου της Ραφήνας ξεκινά την Πρωτομαγιά του 1941 με την είσοδο των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στην περιοχή.

Κατασκεύασαν, στον λόφο Παναγίτσα, που βρίσκεται νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης της Ραφήνας, οχυρωματικά έργα, για την επίβλεψη του παρακείμενου λιμένα. Η έκταση καταλαμβάνει περίπου 300 στρέμματα και έχει εξαιρετική θέα προς το λιμάνι, το κέντρο της Ραφήνας και την Πεντέλη.

Οι Γερμανοί επιστράτευσαν όλους τους ντόπιους από 16 έως 60 χρονών και τους υποχρέωσαν σε καταναγκαστικά έργα για την κατασκευή του οχυρού. Οι εργασίες των κατακτητών περιλάμβαναν σκάψιμο των ορυγμάτων και άνοιγμα των υπογείων στοών και ο κάθε κάτοικος έπρεπε να δουλεύει εκεί μια μέρα κάθε εβδομάδα.

Κατασκευάστηκαν πέντε κυκλικές τσιμεντένιες βάσεις για βαρέα πυροβόλα, που είχαν έρθει πιθανότατα από την γραμμή Μαζινό στη Γαλλία. Είχαν διάμετρο 15 μέτρα και δυνατότητα περιστροφής 270 μοιρών, ενώ περιφερειακά υπήρχαν και υπόγειες αποθήκες πυρομαχικών. Η θέση του οχυρού ήταν στρατηγική, καθώς από το ύψωμα αυτό μπορούσαν να επιβλέπουν όλη την περιοχή από τον Σχοινιά μέχρι το Πόρτο Ράφτη.

Κατά την αποχώρηση τους από την Ραφήνα, στις 12 Οκτωβρίου του 1944 οι Γερμανικές δυνάμεις, αφού φρόντισαν πρώτα να πάρουν τα πάντα από το λόφο του οχυρού, προχώρησαν σε ανατίναξη του χώρου. Η μεγάλη αυτή έκρηξη κατέστρεψε μεγάλο μέρος του, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ορατά μόνο ορύγματα, τάφροι, φυλάκια και οχυρωματικά έργα κάτω από τα δέντρα, αλλά και το υπόγειο καταφύγιο. Οι τσιμεντένιες στοές του έχουν μείνει ανέπαφες από την έκρηξη, ένα σημαντικό δείγμα υπόγειας οχυρωματικής αρχιτεκτονικής του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Δήμος Ραφήνας Πικερμίου αποσκοπεί στην ανάδειξη του δάσους και των οχυρωματικών έργων, ως χώρο αναψυχής και ιστορικής γνώσης.