Σχοινούσα Αξιοθέατα

Σχοινούσα

Τα τελευταία χρόνια, το νησί επισκέπτονται ολοένα και περισσότεροι ταξιδιώτες, που αναζητούν ήσυχα μέρη με παρθένες ομορφιές, για να περάσουν τις διακοπές τους. Οι τουριστικές υποδομές της Σχοινούσας ικανοποιούν τις ανάγκες των επισκεπτών του νησιού και τους προσφέρουν όλες τις σύγχρονες ανέσεις.

Οι φυσικές ομορφιές της Σχοινούσας την κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νησιά των μικρών Κυκλάδων. Διαθέτει συνολικά 15 παραλίες. Κατά την περιήγηση στις ακρογιαλιές του νησιού, ξεκινώντας από το λιμάνι, συναντάμε την Μερσίνι, το Τσιγκούρι, το Λιβάδι, την Λιόλιου, την Ψιλή Αμμο, τον Αλμυρό, το Φίκιο.

Το οδικό δίκτυο είναι υποτυπώδες και στις περισσότερες παραλίες φτάνει μόνο χωματόδρομος, αυτό όμως αποτελεί μάλλον ακόμη ένα στοιχείο γραφικότητας.

Η σπηλιά του Μανιάτη. Κάποτε λέει, ένας πειρατής από την Μάνη βγήκε στην Σχoινούσα για να ληστέψει, για πειρατεία. Διάλεξε για τόπο της ληστείας του την εκκλησία Παναγία η Ακαθή. Την ώρα όμως της ληστείας του έβλεπε την εικόνα και νόμιζε πως τον παρακολουθούσε συνέχεια (μερικές εικόνες είναι έτσι ζωγραφισμένες, που τα μάτια τους θαρρείς πως σε κοιτάζουνε όπου κι αν πας) Νευρίασε και έβγαλε την κουμπούρα του και πυροβόλησε την εικόνα και την τρύπησε. Αφού πήρε την λεία του, κατέβηκε για να φύγει και στο δρόμο γλίστρησε κι έπεσε κάτω, πλάι σε μια σπηλιά και σκοτώθηκε. Λένε ότι κατόπιν τον κάψανε εκεί και μαύρισε η σπηλιά, κι ακόμα τα βράχια είναι κατάμαυρα.




Σχοινούσα Ιστορία

Σχοινούσα

Αρχαιολογικά ευρήματα, μαρτυρούν πως η Σχοινούσα είχε συμμετοχή στην δημιουργία του πρωτοκυκλαδίτικου Ελληνικού πολιτισμού με κέντρο την γειτονική νήσο Κέρο.

Διαπιστώθηκε η ύπαρξη ακρόπολης, που κατά την ερμηνεία των αρχαιολόγων χρησίμευε για την μετάδοση μηνυμάτων από νησί σε νησί.

Η Σχοινούσα παρουσίασε πλούσια εμπορική δραστηριότητα κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, όπως μαρτυρούν τα άφθονα κεραμικά ευρήματα, αγαλματίδια, μαρμάρινες κολώνες, κεραμικά και το πλήθος των κατεστραμμένων Βυζαντινών ναών.

Σε διάφορες ιστορικές χρονικές περιόδους το νησί εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του, λόγω των συχνών πειρατικών επιδρομών. Από τα μέσα του 19ου αιώνα το νησί άρχισε πάλι να κατοικείται κυρίως με οικογένειες προερχόμενες από την Αμοργό.

Ακόμα και σήμερα περιοχές του νησιού φέρουν ονόματα πειρατών, όπως παραλία Λιόλιου, Μπαζαίου, σπηλιά του πειρατή Μανιάτη.

Από τα τέλη του 11ου αιώνα η Σχοινούσα ανήκε στο μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό. Αργότερα εντάχθηκε στο δουκάτο του Αιγαίου με ηγεμόνα το Μάρκο Σανούδο. Το 1537 μετά την κατάληψη της Νάξου από το Χαιρεντίν Μπαρμπαρόσα, το νησί υπάγεται στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Φαίνεται λοιπόν ότι το νησί ήταν εγκαταλελειμμένο κατά το μεγαλύτερο διάστημα της Οθωμανικής κυριαρχίας και άρχισε να κατοικείται και πάλι περίπου στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν πια η Σχοινούσα είχε ήδη ενταχθεί στο Ελληνικό κράτος, από την ίδρυσή του, το 1830 Οι νέοι κάτοικοι της Σχοινούσας ήταν κυρίως Αμοργιανοί και ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την εκτροφή ζώων. Στον 20ό αιώνα ωστόσο η πλειονότητα των κατοίκων εγκατέλειψαν το νησί και εγκαταστάθηκαν στην πρωτεύουσα, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.

Από το 1941 έως το 1944 η Σχοινούσα ακολούθησε τη μοίρα των Κυκλάδων, περνώντας στην Ιταλική κατοχή (1941 – 1943) και στην συνέχεια στη Γερμανική, μέχρι την απελευθέρωσή της το 1944

Σήμερα, η ζωή στο νησί έχει βελτιωθεί σημαντικά. Η αναπτυξιακή υποδομή, όπως η βελτίωση των συγκοινωνιακών συνθηκών, η επέκταση του δικτύου ύδρευσης, η βελτίωση των λιμενικών εγκαταστάσεων και του οδικού δικτύου, η δημιουργία σκουπιδότοπου, το ελικοδρόμιο, η μονάδα αφαλάτωσης και οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, επέτρεψαν την ανάπτυξη του τουρισμού. Η δημιουργία Γυμνασίου και Λυκείου υπήρξε ιδιαίτερα ευεργετική και συνέβαλε πολύ στην παραμονή και επιστροφή οικογενειών στο νησί.




Σχοινούσα Πληροφορίες

Σχοινούσα

Η Σχοινούσα είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου πελάγους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Σχοινούσσα. Η Σχοινούσα είχε πληθυσμό 256 άτομα στην απογραφή του 2011

Το νησί κατοικείται από τα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με την παράδοση, το όνομά του το χρωστά στο θαμνώδες φυτό σχίνο που ευδοκιμεί σε όλο το νησί. Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία, το νησί πήρε το όνομά του από τον Ενετό άρχοντα Σχινόζα.

Η ονομασία Σχοινούσα απαντάται σε έγγραφα της μονής Χοζοβιώτισσας της Αμοργού, του 15ου αιώνα. Σε παλιούς ναυτικούς χάρτες του 18ου αιώνα, που υπάρχουν στο ναυτικό μουσείο της Υδρας, το νησί αναφέρεται ως S Quinoze, πιθανό όνομα Ενετού στρατιωτικού διοικητή. Σε πολλά έντυπα αναφέρεται και ως Εχινούσα.

Η Σχοινούσα βρίσκεται στο κέντρο περίπου του συμπλέγματος των μικρών ανατολικών Κυκλάδων. Τη συναντάμε νότια της Νάξου και βορειανατολικά της Ηρακλειάς. Είναι ένα μικρό νησί, με έκταση 8144 τχ που προσφέρεται για ήσυχες διακοπές.

Ανήκει στην επαρχία της Νάξου. Εχει τακτική συγκοινωνία, με το ταξίδι από τον Πειραιά ως το Μερσίνι, το ασφαλές λιμάνι της, να διαρκεί 7 με 8 ώρες. Το Μερσίνι, θεωρείται ένα από τα καλύτερα καταφύγια μικρών σκαφών σε όλο το Αιγαίο. Η ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι ο Μύλος με υψόμετρο 133 μέτρα.

Η Σχοινούσα έχει δύο οικισμούς, την Χώρα και την Μεσαριά. Ο οικισμός της Χώρας είναι κτισμένος σε ύψωμα, στην ενδοχώρα του νησιού και απέχει 1.2 χλμ από το λιμάνι.

Τα παλαιότερα χρόνια το νησί είχε υποστεί πολλές καταστροφές από πειρατικές επιδρομές. Ετσι, οι κάτοικοι έκτισαν το χωριό της Παναγιάς, όπως αλλιώς αποκαλούν την Χώρα, από την εκκλησία της Παναγιάς της Ακαθής, σε ύψωμα, για να έχουν ορατότητα προς την θάλασσα. Τα σπίτια είναι κτισμένα με την χαρακτηριστική Κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική.

Ο δεύτερος οικισμός του νησιού, η Μεσαριά, διακρίνεται για την εκκλησία της Ευαγγελίστριας και απέχει 3 χλμ από την Χώρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία και τον τουρισμό.




Σχοινούσα Sxoinousa

Σχοινούσα