Αίγινα Ιστορία

Αίγινα

Η Αίγινα οφείλει την ονομασία της στην κόρη του Ασωπού, Αίγινα, την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας και την απήγαγε στο νησί Οινώνη, που μετονομάστηκε σε Αίγινα.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ήταν αποικία της Επιδαύρου, στην οποία ήταν αρχικά υποτελής. Σε ανασκαφές που έχουν γίνει, έχουν βρεθεί Μινωικά κεραμικά του 2000 περίπου. Επίσης έχουν βρεθεί κοσμήματα από χρυσό που ανήκουν στη ύστερη περίοδο της Μυκηναικής τέχνης, τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι ο Μυκηναικός πολιτισμός διατηρήθηκε στο νησί για μερικές γενιές μετά τη Δωρική κατάκτηση του Αργους και της Λακεδαίμονος.

Ενα από τα αρχαιότερα ιστορικά δεδομένα, είναι η συμμετοχή της Αίγινας στην Συμμαχία της Καλαυρίας μαζί με τις Αθήνα, Βοιωτικό Ορχομενό, Τροιζήνα, Ερμιόνη, Ναυπλία και Πρασίη, με σκοπό την πάταξη της ακμάζουσας πειρατείας στο Αιγαίο, λόγω της παρακμής των Μυκηναίων. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι η ναυτική δύναμη του νησιού ήταν σημαντική και πριν την Δωρική εποχή.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι στην Αίγινα κόπηκαν τα πρώτα νομίσματα επί Ευρωπαικού εδάφους, 30 με 40 χρόνια μετά την επινόηση του νομίσματος από τους Λυδούς το 700 Το γεγονός ότι τα Αιγινήτικα νομίσματα, μέτρα και σταθμά, ήταν ένα από τα δύο συστήματα μέτρησης σε ευρεία χρήση του Ελληνικού κόσμου είναι αρκετό για να καταδειχθεί η εμπορική σημασία του νησιού.

Κατά τη διάρκεια του Ληλάντιου πολέμου (περίπου 650) η Αίγινα φαίνεται να παίρνει το μέρος της Ερέτριας, έτσι εξηγείται η σύγκρουση με την Σάμο, ένα ηγετικό μέλος της αντίπαλης συμμαχίας με βάση την Χαλκίδα. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 12ου αιώνα, όταν η πειρατεία γενικεύεται σε μεγάλο βαθμό, λόγω της αποφάσεως του Ιωάννου Β Κομνηνού να διακόψει τα κονδύλια προς το ναυτικό, η Αίγινα γίνεται βασικό ορμητήριο των πειρατών, ιδίως για τις επιθέσεις τους προς την Αττική, τους κατοίκους της οποίας τρομοκρατούν, αρπάζουν υλικά αγαθά, ζώα, ανθρώπους για σκλάβους ή για λύτρα και βεβαίως σκοτώνουν πολλούς, συχνά με βασανιστικό τρόπο ή απλώς τους ακρωτηριάζουν.