Νάξος Ιστορία

Νάξος

O Δίας λέγεται ότι γεννήθηκε στη Κρήτη, στη σπηλιά Ιδαίον Αντρον, αλλά μεγάλωσε στη Νάξο και έτσι το ψηλότερο βουνό του νησιού πήρε το όνομά του.

Στη Νάξο εγκατέλειψε, σύμφωνα με το μύθο, ο Θησέας την Αριάδνη, η οποία τον είχε βοηθήσει προηγουμένως στηn Κρήτη να σκοτώσει τοn Μινώταυρο με τον όρο να την πάρει μαζί του, την οποία στη συνέχεια πήρε σύζυγό του ο θεός Διόνυσος.

Το όνομά του το νησί φέρεται να το πήρε από τον Νάξο, το θρυλικό ηγεμόνα των πρώτων αποίκων που ήταν Κάρες. Σύμφωνα με την παράδοση, διακόσια χρόνια κυριάρχησαν οι Θράκες στο νησί. Τους διαδέχθηκαν οι Κάρες. Ηρθαν από τη Μικρά Ασία έχοντας επικεφαλής το Νάξο, που επέβαλε το όνομά του στο νησί. Αλλοι ιστορικοί ερευνητές και φιλόλογοι, θεωρούν ότι το όνομα προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη νάξαι, που σημαίνει θύσαι, που εκλήφθηκε έτσι από τις πλούσιες θυσίες που γίνονταν στη νήσο προς τιμή των θεών. Το όνομα Νάξος διατηρήθηκε στο διάβα των αιώνων μέχρι τους μέσους χρόνους, όπου έγινε Ναξία και ακολούθως Ναξιά και στη συνέχεια Αξιά. Η πρώτη Κορινθιακή αποικία στη Σικελία ονομάστηκε Νάξος.

Στη Νάξο επίσης λατρευόταν και ο Απόλλωνας ο Τράγιος ή Τραγαίος, ενώ υπήρχε και αρχαίος ναός του Δηλίου Απόλλωνα έξω από την αρχαία πόλη, καθώς και τέμενος προς τιμή του Εφιάλτη. Από τον περίφημο αρχαίο ναό του Διονύσου κανένα ίχνος δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα.

Στην ανατολική πλευρά του όρους Κόρωνος υπάρχει ένα μεγάλο σε μήκος σπήλαιο, που ακόμη δεν έχει αξιοποιηθεί, με διπλή είσοδο. Η Νάξος ήταν πάντα περίφημη για τη μεγάλη ποσότητα των εξαγομένων μαρμάρων της, για το σμυρίδι, για το πλήθος των πηγών της, για τους κατάμεστους κήπους, για την ομορφιά των πεδιάδων της, για τους ελαιώνες, τους πορτοκαλεώνες, τους λεμονεώνες, για τα κίτρα της, για τα αμπέλια της και το ξακουστό κρασί της, για τη κτηνοτροφία της και τα τυριά της αλλά και για το αλάτι.

Στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού, ένας όρμος ονομάζεται Απόλλωνας και φαίνεται ότι έτσι λεγόταν και στους αρχαίους χρόνους, γιατί και εκεί βρέθηκε επιγραφή που καθορίζει τα όρια του τεμένους του.