Πόρος Ιστορία

Πόρος

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι ο Πόρος κατοικείται από την εποχή του Ορείχαλκου. Οι τάφοι στο νησί χρονολογούνται από τη Μυκηναική περίοδο και τα ανθρώπινα κτίσματα υπάρχουν σε αυτό τουλάχιστον από το 1000 πΧ

Στην αρχαία πόλη της Καλαυρίας, στην κορυφή του λόφου, μετά από ανασκαφές του 1894 βρέθηκαν ερείπια ναού αφιερωμένου στον θεό Ποσειδώνα, τα οποία είναι ακόμα προσβάσιμα.

Εδώ, το 322 πΧ o μεγάλος ρήτορας Δημοσθένης, δηλητηριάστηκε με κώνειο, αφού διέφυγε την σύλληψη από τον κυβερνήτη της Μακεδονίας Αντίπατρο.

Στη βόρεια παραλία της Καλαυρίας (Βαγιονιά) βρέθηκε καταποντισμένο μέσα στην θάλασσα το αρχαίο λιμάνι.

Αρχαίοι ιστορικοί ισχυρίζονται, μεταξύ αυτών και ο Στράβωνας, ότι ο Πόρος ήταν μέρος μίας Αμφικτυονίας στην Αρχαική περίοδο, δηλαδή μιας συμμαχίας με την πόλη της Αθήνας, του Πόρου, της Αίγινας, της Επιδαύρου, της Ερμιόνης, της Τροιζήνας, του Ναυπλίου, του Ορχομενού και των Πρασιών. Ωστόσο, αποδείξεις δεν υπάρχουν και για αυτό σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν ότι η Αμφικτυονία είναι μία Ελληνική εφεύρεση.

Μία τεράστια γιορτή, απεικονισμένη επάνω σε μια πλάκα, που δείχνει τον εορτασμό της αναβίωσης της Συμμαχίας της Καλαυρίας, η οποία χρονολογείται στην Ελληνιστική περίοδο, βρέθηκε στα ερείπια του ασύλου στην Καλαυρία.

Στην Βυζαντινή περίοδο, στον Πόρο και τα υπόλοιπα νησιά έκαναν επιδρομές πειρατές, ενώ την περίοδο της Τουρκοκρατίας, το νησί παρέμεινε ανεξάρτητο. Συνεισέφερε σημαντικά στον αγώνα για την ανεξαρτησία κατά την Επανάσταση του 1821 με έμψυχο υλικό, καράβια, χρήματα και αρχηγούς τους αδελφούς Χριστοδούλου, Γεώργιο Κριεζή και Γεώργιο Μερτίκα.