Σαμοθράκη Ιστορία

Σαμοθράκη

Η Σαμοθράκη είχε μεγάλο θρησκευτικό ενδιαφέρον λόγω των Καβειρίων Μυστηρίων. Τα μυστήρια τελούνταν στο χώρο του ιερού των Μεγάλων Θεών, που αποτελεί τώρα το σημαντικότερο αρχαιολογικό τόπο στο νησί.

Λέγεται πως στα Καβείρια Μυστήρια συναντήθηκαν για πρώτη φορά οι γονείς του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος Β και η Ολυμπιάδα και πως στο νησί πραγματοποιήθηκε η σύλληψη του μεγάλου στρατηλάτη. Στα Καβείρια Μυστήρια μπορούσαν να πάρουν μέρος ελεύθεροι πολίτες αλλά και δούλοι, σε αντίθεση με τα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου απαγορευόταν η συμμετοχή των δούλων.

Η Σαμοθράκη κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Πελασγούς και αργότερα από τους Θράκες. Η αρχαία πόλη, η Παλαιόπολη, βρίσκεται στα βόρεια του νησιού, ενώ παραμένουν τα επιβλητικά αρχαία τείχη της, χτισμένα σε Κυκλώπειο ύφος. Στα τέλη του 8ου αιώνα πχ το νησί αποικίσθηκε από Ελληνες της Σάμου. Καταλήφθηκε από τους Πέρσες το 508 πΧ αλλά αργότερα βρέθηκε κάτω από τον έλεγχο της Αθήνας. Στην συνέχεια και μέχρι το 168 πχ βρισκόταν κάτω από Μακεδονική κυριαρχία.

Κατά την Ρωμαική και ιδιαίτερα την αυτοκρατορική περίοδο, χάρη στο ενδιαφέρον των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και τον σεβασμό τους προς τους μεγάλους θεούς, η ακτινοβολία της Σαμοθράκης είχε πια ξεπεράσει τα σύνορα του Ελλαδικού χώρου και έγινε διεθνές θρησκευτικό κέντρο, όπου συνέρρεαν πλήθη προσκυνητών (αξιωματούχων και απλών πολιτών) απο όλο το Ρωμαικό κόσμο.

Εκτός από το ιερό της Σαμοθράκης, στην μεγάλη ανάπτυξή της είχαν συμβάλει επίσης τα δυο λιμάνια που διέθετε η πόλη και τα οποία αποτελούσαν έναν από τους κυριότερους σταθμούς για τα πλοία που χρησιμοποιούσαν τον θαλάσσιο δρόμο Τρωάδας – Μακεδονίας, ενώ πρόσφεραν παράλληλα στους κατοίκους της τις απαραίτητες προυποθέσεις για την ανάπτυξη αξιόλογης εμπορικής δραστηριότητας.

Επιπλέον η Σαμοθράκη είχε το μεγάλο προνόμιο, όπως και η Θάσος, να εκμεταλλεύεται τις φυσικές πηγές πλούτου όχι μόνο του νησιού αλλά και της περαίας της (της Ηπείρου ή ιεράς χώρας των μεγάλων θεών) όπου μάλιστα από την πρώιμη αρχαιότητα είχε ιδρύσει μια σειρά οικισμών που λειτούργησαν ταυτόχρονα ως αγροτικοί και εμπορικοί σταθμοί (εμπόρια) όπως ήταν η Δρυς, τα Τέμπυρα, η Σάλη και το Χαράκωμα. Κατά τους πρώτους αιώνες της Ρωμαικής κυριαρχίας, η Σαμοθράκη είχε κηρυχθεί ελεύθερη πόλη (civitas libera) αλλά έχασε ορισμένες κτήσεις της στην περαία. Ωστόσο, κατά την αυτοκρατορική περίοδο, ίσως από το 46 μχ που η Θράκη μετατράπηκε σε Ρωμαική επαρχία, οι Ρωμαίοι αναγνώρισαν τις παλιές κτήσεις της στη Σαμοθρακική περαία ( την Ηπειρο) όπως μαρτυρούν οροθετικές επιγραφές του 1ου μχ αιώνα.

Οι Βυζαντινοί ήταν οι επόμενοι κυρίαρχοι του νησιού μέχρι το 1204 Στο νησί εξορίστηκε, κατά την διάρκεια της εικονομαχίας και πέθανε, ο χρονογράφος και άγιος της ορθοδόξου εκκλησίας, Θεοφάνης ο Ομολογητής (760 – 817μχ) Αργότερα ήρθαν ως κυρίαρχοι οι Ενετοί και μετά η Γενουάτικη οικογένεια των Γκατιλούζι (Γατελούζοι) το 1355 Τα Γενουάτικα οχυρά παραμένουν, μάλιστα ο Πύργος των Γκατιλούζι αποτελεί ένα ακόμη πολύ σημαντικό μνημείο.

Η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέκτησε την Σαμοθράκη το 1457 και όταν ο κάτοικοι του νησιού επαναστάτησαν το 1821 οι Τούρκοι σκότωσαν το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού (Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης) Το νησί απελευθερώθηκε οριστικά μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1913 αν και πέρασε ένα μικρό διάστημα υπό Βουλγαρική κατοχή κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου πολέμου.