Σχοινούσα Ιστορία

Σχοινούσα

Αρχαιολογικά ευρήματα, μαρτυρούν πως η Σχοινούσα είχε συμμετοχή στην δημιουργία του πρωτοκυκλαδίτικου Ελληνικού πολιτισμού με κέντρο την γειτονική νήσο Κέρο.

Διαπιστώθηκε η ύπαρξη ακρόπολης, που κατά την ερμηνεία των αρχαιολόγων χρησίμευε για την μετάδοση μηνυμάτων από νησί σε νησί.

Η Σχοινούσα παρουσίασε πλούσια εμπορική δραστηριότητα κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, όπως μαρτυρούν τα άφθονα κεραμικά ευρήματα, αγαλματίδια, μαρμάρινες κολώνες, κεραμικά και το πλήθος των κατεστραμμένων Βυζαντινών ναών.

Σε διάφορες ιστορικές χρονικές περιόδους το νησί εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του, λόγω των συχνών πειρατικών επιδρομών. Από τα μέσα του 19ου αιώνα το νησί άρχισε πάλι να κατοικείται κυρίως με οικογένειες προερχόμενες από την Αμοργό.

Ακόμα και σήμερα περιοχές του νησιού φέρουν ονόματα πειρατών, όπως παραλία Λιόλιου, Μπαζαίου, σπηλιά του πειρατή Μανιάτη.

Από τα τέλη του 11ου αιώνα η Σχοινούσα ανήκε στο μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό. Αργότερα εντάχθηκε στο δουκάτο του Αιγαίου με ηγεμόνα το Μάρκο Σανούδο. Το 1537 μετά την κατάληψη της Νάξου από το Χαιρεντίν Μπαρμπαρόσα, το νησί υπάγεται στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Φαίνεται λοιπόν ότι το νησί ήταν εγκαταλελειμμένο κατά το μεγαλύτερο διάστημα της Οθωμανικής κυριαρχίας και άρχισε να κατοικείται και πάλι περίπου στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν πια η Σχοινούσα είχε ήδη ενταχθεί στο Ελληνικό κράτος, από την ίδρυσή του, το 1830 Οι νέοι κάτοικοι της Σχοινούσας ήταν κυρίως Αμοργιανοί και ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την εκτροφή ζώων. Στον 20ό αιώνα ωστόσο η πλειονότητα των κατοίκων εγκατέλειψαν το νησί και εγκαταστάθηκαν στην πρωτεύουσα, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.

Από το 1941 έως το 1944 η Σχοινούσα ακολούθησε τη μοίρα των Κυκλάδων, περνώντας στην Ιταλική κατοχή (1941 – 1943) και στην συνέχεια στη Γερμανική, μέχρι την απελευθέρωσή της το 1944

Σήμερα, η ζωή στο νησί έχει βελτιωθεί σημαντικά. Η αναπτυξιακή υποδομή, όπως η βελτίωση των συγκοινωνιακών συνθηκών, η επέκταση του δικτύου ύδρευσης, η βελτίωση των λιμενικών εγκαταστάσεων και του οδικού δικτύου, η δημιουργία σκουπιδότοπου, το ελικοδρόμιο, η μονάδα αφαλάτωσης και οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, επέτρεψαν την ανάπτυξη του τουρισμού. Η δημιουργία Γυμνασίου και Λυκείου υπήρξε ιδιαίτερα ευεργετική και συνέβαλε πολύ στην παραμονή και επιστροφή οικογενειών στο νησί.