Ρόδος Πληροφορίες

Η Ρόδος είναι ένα νησί της Ελλάδας που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Βρίσκεται περίπου 350 χλμ νοτιοανατολικά της Αθήνας και 18 χλμ νοτιοδυτικά της Τουρκίας. Με έκταση 1.400,684 τ. χλμ. είναι το μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων, το τέταρτο σε σειρά ολόκληρης της χώρας[σημ. 1] και το ένατο της Μεσογείου[1]. Βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος. Διαθέτει ακτογραμμή μήκους 253 χλμ.[2] και το υψηλότερο σημείο της είναι η κορυφή του όρους Αττάβυρος σε ύψος 1.215 μ.[3] Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται σε 115.490 κατοίκους,[4] γεγονός που καθιστά τη Ρόδο το τρίτο πολυπληθέστερο ελληνικό νησί[σημ. 2]. Στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού βρίσκεται η πρωτεύουσά του, η πόλη της Ρόδου, που με πληθυσμό περίπου 55.000 κατοίκους αποτελεί και τον μεγαλύτερο οικισμό του. Εντός των ορίων της πόλης της Ρόδου, βρίσκεται η Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου ή Παλιά Πόλη, όπως αποκαλείται από τους ντόπιους, μια από τις καλύτερα διατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις του κόσμου, που έχει αναγνωριστεί από το 1988 ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Εντός των τειχών της Παλιάς Πόλης βρίσκονται αξιόλογα μνημεία από τη Βυζαντινή εποχή, την Τουρκοκρατία και την περίοδο της Ιταλοκρατίας, με επιβλητικότερο το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου.Στα βορειοδυτικά και σε απόσταση περίπου 12 χλμ από την πόλη, βρίσκεται o Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου «Διαγόρας», που αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου των επισκεπτών στο νησί. Το γεγονός ότι κατατάσσεται σταθερά τέταρτο σε αφίξεις σε εθνικό επίπεδο[σημ. 3], καθώς επίσης και το γεγονός ότι οι επισκέπτες που καταφτάνουν στο νησί με κάποιο κρουαζιερόπλοιο απαριθμούνται σε δεκάδες χιλιάδες ανά έτος, αποδεικνύουν πως η Ρόδος είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος τουριστικός προορισμός με ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική οικονομία. Η προέλευση του ονόματος της Ρόδου έχει συσχετιστεί με το «ρόδον»[σημ. 4]. Όμως, από την αρχαιότητα αναφέρονται πολλές άλλες ονομασίες, που σχετίζονται με τη βλάστηση, το σχήμα και άλλες ιδιότητες του νησιού[5]:

Αιθρία: για το ωραίο κλίμα της.
Αστερία: για τον έναστρο ουρανό της.
Αταβυρία: από το ψηλότερο όρος της, τον Αττάβυρο.
Ηλιάς: λόγω της εκτεταμένης ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια του έτους.
Κορυμβία: για το σχήμα κορύμβου που καταλήγει σε δυο κορυφές.
Μακαρία: δηλαδή ευτυχισμένη.
Οφιούσα – Ολόεσσα: γιατί είχε πολλά φίδια.
Πελαγία: το νησί αναδύθηκε μέσα από το πέλαγος.
Ποήεσσα: για την πλούσια βλάστησή της.
Ποντία: δηλαδή θαλασσινή.
Σταδία: επειδή το σχήμα του νησιού είναι σαν αρχαίο στάδιο.
Τελχινίς: από τους μυθικούς πρώτους κατοίκους της, τους Τελχίνες.
Τρινακρία: γιατί το σχήμα της αποτελείται από δύο τρίγωνα.

Γραπτές αναφορές των ονομάτων συναντάμε στους αρχαίους συγγραφείς:

Πλίνιος ο Πρεσβύτερος: Οφιούσα, Αστερία, Αιθρία, Τρινακρία, Κορυμβία, Ποήεσσα, Μακαρία, Ολόεσσα.
Στράβων: Οφιούσα, Σταδία, Τελχινίς.[6]
Αμμιανός Μαρκελλίνος: Πελαγία.
Λουκιανός: Ηλιάς.

Στις μέρες μας το νησί της Ρόδου αναφέρεται και ως:

Το «νησί των ιπποτών», λόγω του πλήθους των μνημείων που άφησε το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, από την περίοδο που κατείχε το νησί.
Το «νησί του ήλιου», λόγω της εκτεταμένης ηλιοφάνειας καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Το «σμαραγδένιο νησί», λόγω του σχήματός του, που παραπέμπει στον πολύτιμο λίθο.