Μονεμβασιά Αξιοθέατα

Μονεμβασιά

Μπαίνοντας στην πόλη, ο κεντρικός δρόμος με το Βυζαντινό καλντερίμι, οδηγεί στην κεντρική πλατεία με το παλιό κανόνι και την εκκλησία του Ελκομένου Χριστού. Η παλαιά πόλη έχει 90 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος καταγόταν από την Μονεμβασιά, όπου και βρίσκεται σήμερα ο τάφος του.

Η Μονεμβασιά είναι κτισμένη πάνω σε ασβεστολιθικό βράχο στη νοτιοανατολική ακτή της Πελοποννήσου, περίπου 20 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο Μαλέας. Ο βράχος έχει μήκος 1.5 χιλιόμετρο, μέγιστο πλάτος 600 μέτρα και μέγιστο ύψος 198.5 μέτρα. Γύρω από τους γκρεμούς υπάρχει λωρίδα ξηράς. Η κορυφή του βράχου είναι σχετικά ομαλή και κεκλιμένη.

Αν και δεν περιγράφεται ως νησί από αρχαίους περιηγητές όπως ο Στράβων και ο Παυσανίας, περιγράφουν ότι είχε μορφή παρόμοια με την σημερινή. Οι γεωλογικές μεταβολές τις τελευταίες τρεις χιλιετίες ήταν μικρές και αποτελούσαν κυρίως βύθιση ή ανύψωση εκτάσεων γης, όπως αυτές που προκλήθηκαν από ισχυρό σεισμό το 365 μχ

Σήμερα η Μονεμβασιά συνδέεται με τη ξηρά με γέφυρα, στην οποία υπάρχει άνοιγμα για να περνούν βάρκες. Στο παρελθόν, εκατέρωθεν της γέφυρας υπήρχε λιμάνι. Στην κορυφή του βράχου βρίσκεται η Πάνω Πόλη και η Κάτω Πόλη βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του βράχου.

Στην στατιστική περιγραφή της Μονεμβασιάς το 1828 η Μονεμβασιά είχε 659 κατοίκους, ενώ τα περισσότερα από τα σπίτια ήταν κατεστραμμένα. Φρούραρχος της Μονεμβασιάς ορίστηκε ο Κωνσταντίνος Κανάρης.

Ανάμεσα στα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει, ήταν η φύλαξη του φρουρίου και η επισκευή των κτιρίων, καθώς δεν επαρκούσαν ούτε για τη στέγαση των δημόσιων υπηρεσιών. Για αυτό το λόγο έφτασε στην πόλη ο μηχανικός Φώτης Κεσόγλου και ο Θεόδωρος Βαλλιάνος. Παράλληλα, έγινε προσπάθεια για τη λειτουργία σχολείου, το οποίο στεγάστηκε στο ναό του Αγίου Νικολάου.

Η Μονεμβασιά συνέχισε να βρίσκεται σε δεινή κατάσταση για πολλά χρόνια, αλλά παρέμεινε το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής. Στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν έδρα ειρωνοδικείου, τελωνείου, τηλεγραφείου, αστυνομίας και σχολαρχείου.

Σύμφωνα με τις απογραφές, υπήρχε μείωση του πληθυσμού μέχρι τη δεκαετία του 1970 Οι κάτοικοι της Μονεμβασιάς είτε μετανάστευσαν στην Αθήνα είτε μετοίκησαν στην Γέφυρα, απέναντι από την Μονεμβασιά. Στην απογραφή του 1951 από τους 522 κατοίκους της κοινότητας, στην Γέφυρα ζούσαν οι 261 στην παλιά πόλη οι 178 και στην Αγία Κυριακή 83 Ο πληθυσμός της παλιάς πόλης συνέχισε να μειώνεται και το 1971 σε αυτήν ζούσαν μόλις 32 κάτοικοι. Η Μονεμβασιά συνέχισε να βασίζεται για την ύδρευσή της στις στέρνες μέχρι το 1964 και ο ηλεκτρισμός έφτασε το 1972 Το εμπόριο γινόταν ακτοπλοικώς.

Από τη δεκαετία του 1970 η Μονεμβασιά άρχισε να ακμάζει ξανά, αυτή τη φορά ως τουριστικός προορισμός. Οι Μονεμβασιώτες πούλησαν τα σπίτια τους σε ανθρώπους που επισκέπτονταν την Μονεμβασιά και τα αναστήλωσαν. Στις αναστηλώσεις, κύριο ρόλο έπαιξαν ο Αλέξανδρος και η Χάρις Καλλιγά. Παράλληλα, έντονη ανάπτυξη γνώρισε και η Γέφυρα με 1299 κατοίκους στην απογραφή του 2011