Παξοί Αξιοθέατα

Παξοί

Οι Παξοί χαρακτηρίζονται από τη πυκνή τους βλάστηση και από τους ελαιώνες, οι οποίοι ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής των Βενετών, που ενθάρρυναν την καλλιέργεια της ελιάς για να έχει το νησί οικονομικούς πόρους και τους μικρούς αμπελώνες. Η χλωρίδα είναι πλούσια και περιλαμβάνει 450 είδη περίπου, με δύο από αυτά να είναι ενδημικά, το Limonium Antipaxorum και το Centaurea Paxorum.

Από τα ερπετά των Παξών, έξι είδη προστατεύονται από τη συνθήκη του Βέργου. Στο πρόγραμμα βιοτόπων CORINNE αναφέρονται η σαύρα Agama Stellio και το φίδι Elaphe Longissima. Βαλκανικό ενδημικό είδος είναι η σαύρα Argyroides Nigropunctatu. Στο νησί κατοικούν και δύο πράσινες σαύρες Lacerta Trilineata και Lacerta Viridis.

Από τη δεκαετία του 1960 οι κάτοικοι των Παξών ασχολούνται με τον τουρισμό, την αλιεία και την παραγωγή ελαιόλαδου και κρασιού. Το ελαιόλαδο των Παξών είναι πολύ υψηλής ποιότητας και χρησιμοποιείται και στην παραγωγή σαπουνιού και σαμπουάν. Υπήρχε και εργοστάσιο σαπουνιών στο Λογγό.

Από το 1996 στον Γάιο υπάρχει το μουσείο Παξών. Στο μουσείο υπάρχει αριθμός εκθεμάτων από την ιστορία του νησιού, ανάμεσα στα οποία, ψήφισμα της Ιονίου βουλής του 1864 για την ένωση των Επτανήσων με το Ελληνικό κράτος, το ιστορικό βιβλίο Παξός και Αντίπαξος του Αυστριακού Λουδοβίκου Σαλβατόρ, αρχιδούκα της Αυστρίας 1884 – 1885 και αναπαράσταση παραδοσιακού δωματίου των Παξών, με αντικείμενα των αρχών του 20ου αιώνα. Το μουσείο στεγάζεται σε νεοκλασικό σχολείο του 1905 το οποίο, μαζί με άλλα έξι σχολεία στους Παξούς, είχαν κληροδοτηθεί από τον ευεργέτη Ανδρέα Συγγρό. Ο Ανδρέας Συγγρός (Κωνσταντινούπολη 1830 – Αθήνα 1899) ασχολήθηκε με το εμπόριο και τον τραπεζικό κλάδο, φτάνοντας να δανείζει την Οθωμανική αυτοκρατορία και την Ελλάδα. Παράλληλα, ασχολήθηκε λόγω και της φιλίας του με τον Χαρίλαο Τρικούπη και με την πολιτική.

Το νησιωτικό σύμπλεγμα των Παξών έχει χαρακτηριστεί ως ζώνη ειδικής προστασίας, μέρος του δικτύου Natura 2000 Η περιοχή των Παξών είναι ενδιάμεσος μεταναστευτικός προορισμός για πουλιά.

Στους Παξούς έχουν οριστεί δυο περιοχές ως τοπία ιδιαίτερης αισθητικής ομορφιάς, το χωριό Γάιος και ο όρμος Οζιά.

Στο νησί υπάρχουν 60 εκκλησίες, εξ αυτών στον Γάιο υπάρχουν πέντε. Στην πλατεία η Αναλήψη , νότια οι Αγίοι Αναργύροι, βόρεια ο Αγιος Σπυρίδωνας, στην πλατεία η Αγία Τριάδα και στα όρια του οικισμού ανατολικά, οι Αγιοι Αποστόλοι, όπου αναφέρεται ότι είναι και ο τάφος του Αγίου Γαίου.

Κατά την παράδοση, ο οικισμός του Γάιου πήρε το όνομά του από τον Αγιο Γάιο, μαθητή του Αγίου Παύλου από την Κόρινθο, ο οποίος πέθανε στους Παξούς και τάφηκε κάτω από το άγιο βήμα του ναού των Αγίων Αποστόλων.

Στον όρμο του Γαίου υπάρχει το νησάκι του Αγίου Νικόλαου όπου δεσπόζει το ομώνυμο φρούριο.

Το 1381 οι Παξοί πέρασαν από το βασίλειο της Νάπολης στην κυριαρχία της Βενετίας. Ο πρώτος Ενετός βαρώνος και φεουδάρχης του νησιού ήταν ο Αδάμ Σαν Ιππόλυτο. Τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του, Αδάμ Β Σαν Ιππόλυτο, ο οποίος το 1423 ζήτησε και πήρε από την Βενετική γερουσία την άδεια να χτίσει με δικά του έξοδα το κάστρο, για την προστασία του πληθυσμού από τους πειρατές. Η ύπαρξη του κάστρου καθώς και του κάστρου του Διαλέτου στην Λάκκα (που δεν σώζεται) εξασφάλισαν την ηρεμία στο νησί και ακολούθησε μια μακρά περίοδος ευημερίας.

Οι Ενετοί αποχώρησαν από τους Παξούς το 1797 Μετά ήρθαν για λίγο οι Γάλλοι, οι Ρώσοι και μετά πάλι οι Γάλλοι. Το 1814 οι Αγγλοι έγιναν κύριοι όλων των Επτανήσων και στους Παξούς πήραν το φρούριο από τους Γάλλους χωρίς να δοθεί μάχη (αν και τα προηγούμενα χρόνια είχαν συμβεί αιματηρά επεισόδια μεταξύ ντόπιων και Γάλλων) Μάλιστα, στην εκστρατευτική δύναμη των Αγγλων, συμμετείχε ως ταγματάρχης ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, με διοικητή τον φιλέλληνα Ριχάρδο Τσωρτς.