Σύρος Αξιοθέατα

Σύρος

Η Ερμούπολη απέκτησε μάλλον αναπάντεχα αυξημένη τουριστική κίνηση, κυρίως εσωτερικής προέλευσης και υψηλού μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου. Εχει πλέον φήμη μιας πόλης ζωντανού μουσείου, χάρη στα εκατοντάδες αρχοντικά και ιδιωτικά και δημόσια κτίρια και πλατείες, ενώ ανάλογη ανάπτυξη γνώρισαν και οι μικροί παραθαλάσσιοι οικισμοί του νησιού όπως ο Γαλησσάς, ο Φοίνικας, η Ποσειδωνία, η Βάρη, το Κίνι, οι Αγκαθωπές και άλλοι.

Η ζωή στην Ερμούπολη παραμένει ζωντανή τον χειμώνα. Η Σύρος παρουσιάζει μικρή αύξηση πληθυσμού σε 21390 κατοίκους. Χαρακτηριστική είναι η αρμονική συνύπαρξη Καθολικών και Ορθοδόξων στο νησί, με τους μεικτούς γάμους να είναι συχνό φαινόμενο. Στη Σύρο υπάρχει μεγάλος αριθμός Καθολικών ναών και ξωκκλησιών σε όλες τις περιοχές του νησιού.

Το Νεώριο είναι ναυπηγείο που λειτουργεί από το 1861 στο νησί. Είναι η μεγαλύτερη βιομηχανική μονάδα της Ερμούπολης και ένα από τα παλαιότερα μηχανουργεία της Ελλάδας. Ο ταρσανάς της Σύρου είναι σημαντικός ιστορικός τόπος στα νότια της Ερμούπολης, όπου διατηρείται εδώ και 200 περίπου χρόνια η παραδοσιακή τεχνική της ξυλοναυπηγικής. Τελευταίοι παραδοσιακοί ναυπηγοί, οι Μαυρίκοι και ο Τζώρτζης που συνεχίζουν μέχρι σήμερα χρησιμοποιώντας νέο εξοπλισμό.

Δέκα περίπου μηχανικά βυρσοδεψεία, άλλα τόσα μικρότερα σιδηρουργεία και ξυλουργεία, τυποβαφία, το ναυπηγείο και σαπωνοποιεία λειτουργούσαν στην Ερμούπολη το 1860

Το 1875 τα μηχανικά εργοστάσια ήταν 20 μύλοι, υαλουργεία, νηματουργείο, σχοινοποιεία, χρωματουργεία, λουκουμοποιεία. Ως το 1910 είχαν δημιουργηθεί 24 εργοστάσια κλωστουφαντουργίας. Η Σύρος συνδέθηκε τηλεγραφικά με τον Πειραιά το 1859 με το πρώτο καλώδιο που ποντίστηκε στα Ελληνικά νερά και έπειτα με τη Χίο και την Κωνσταντινούπολη. Το 1828 ήρθε από τη Σάμο στη Σύρο το πρώτο τυπογραφείο.

Σήμερα η παραγωγή περιορίζεται και η φυσιογνωμία της περιοχής αλλοιώνεται με ταχύτητα. Πολλά εργοστάσια έχουν κατεδαφιστεί, ενώ άλλα μετατρέπονται σε κέντρα αναψυχής.

Η Σύρος έχει ένα από τα καλύτερα λιμάνια στην Ελλάδα, το οποίο λόγω της γεωγραφικής του θέσης προστατεύεται από τους ισχυρούς ανέμους που πνέουν στις Κυκλάδες. Από εκεί αναχωρούν καθημερινά δρομολόγια προς το λιμάνι του Πειραιά. Το αεροδρόμιο Δημήτριος Βικέλας ιδρύθηκε το 1992 Το 2003 αναπτύσσεται περισσότερο η αστική συγκοινωνία στο νησί με τη συνεργασία του ΚΤΕΛ Σύρου και του Δήμου Ερμούπολης.

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμουπόλεως στεγάζεται στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου. Τα πολύτιμα παλαιά βιβλία, όπως τα Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ροδίου, το Ονομαστικό του Πολυδεύκους του Ρακίνα, οι Ιουστινιάναι του Δημητρίου Ροδοκανάκη, διαφυλάσσονται σε ξεχωριστή θέση. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει για τη συλλογή του τοπικού τύπου, που ξεκινά από τον προηγούμενο αιώνα και φτάνει ως τις ημέρες μας. Περίπου 45000 τόμοι βιβλίων είναι σήμερα στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού.

Το Θέατρο Απόλλων βρίσκεται στην Ερμούπολη και είναι ένα από τα πιο γνωστά θέατρα της Ελλάδας. Θεμελιώθηκε στα τέλη του 1862 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό, που δούλευε τότε ως αρχιτέκτονας στο δήμο της Ερμούπολης. Θαυμασμό προκαλεί η διάταξη του εσωτερικού χώρου, που συναγωνίζεται Ευρωπαικά θέατρα της εποχής του. Δυστυχώς, κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου το θέατρο υπέστη πολύ μεγάλες καταστροφές, γεγονός που οδήγησε στην ανάγκη για τις μεταπολεμικές επεμβάσεις, που αλλοίωσαν σε ένα βαθμό την φυσιογνωμία του κτιρίου.

Το Βιομηχανικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1985 Αποτελείται από τέσσερα κτίρια στο κέντρο της βιομηχανικής ζώνης της Ερμούπολης: το χρωματουργείο Κατσιμαντή, το σκαγιοποιείο Ανερούσση, το βυρσοδεψείο Κορνιλάκη και το υφαντουργείο Βελισσαροπούλου.

Το Ιστορικό Αρχείο Σύρου στεγάζεται στο κτίριο Λαδόπουλου, το οποίο υψώνεται στην πλατεία Μιαούλη. Στο ισόγειο του κλασικού πανωχωρίτικου σπιτιού στεγάζεται μια πολύ προσεκτικά στημένη έκθεση, στην οποία ο επισκέπτης θα συναντήσει μηχανές και εργαλεία διαφόρων παραδοσιακών επαγγελμάτων, όπως του μελισσουργού, του λούστρου, του τσαγκάρη, του ράφτη, του ξυλουργού, του ψαρά, του κουρέα.

Το Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη βρίσκεται στην Ανω Σύρο. Στον επάνω όροφο εκτίθενται φωτογραφίες, έργα, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του μουσικοσυνθέτη. Στο νησί λειτουργούν δύο τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Στη Σύρο εκδίδεται μία καθημερινή εφημερίδα, η Κοινή Γνώμη και μία εβδομαδιαία, ο Λόγος των Κυκλάδων.

Το πιο φημισμένο προιόν που παράγεται στο νησί είναι το Συριανό λουκούμι. Η τέχνη της παρασκευής του έφτασε στη Σύρο με τους πρώτους πρόσφυγες απο τη Χίο, ενώ λέγεται ότι ή πρώτη καζανιά μπήκε το 1832 Η πρώτη επίσημη σφραγίδα λουκουμοποιού (του Σταματελάκη) εμφανίζεται το 1837 Με την πάροδο των χρόνων αυξήθηκαν και οι ποικιλίες της γεύσης του λουκουμιού: περγαμόντο, μαστίχα, τριαντάφυλλο, ροδοζάχαρη, ινδική καρύδα.

Το έτερο Συριανό προιόν των λουκουμοποιών είναι η χαλβαδόπιτα, που παρασκευάζεται από θυμαρίσιο Συριανό μέλι και φρεσκοψημένο αμύγδαλο. Στο νησί παρασκευάζεται επίσης και ντόπιο λουκάνικο το οποίο περιέχει μάραθο. Επίσης, το τυρί Σαν Μιχάλη το οποίο παρασκευάζεται από ντόπιο γάλα της Σύρου.