Αίγινα Ιστορία

Αίγινα

Η Αίγινα οφείλει την ονομασία της στην κόρη του Ασωπού, Αίγινα, την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας και την απήγαγε στο νησί Οινώνη, που μετονομάστηκε σε Αίγινα.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ήταν αποικία της Επιδαύρου, στην οποία ήταν αρχικά υποτελής. Σε ανασκαφές που έχουν γίνει, έχουν βρεθεί Μινωικά κεραμικά του 2000 περίπου. Επίσης έχουν βρεθεί κοσμήματα από χρυσό που ανήκουν στη ύστερη περίοδο της Μυκηναικής τέχνης, τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι ο Μυκηναικός πολιτισμός διατηρήθηκε στο νησί για μερικές γενιές μετά τη Δωρική κατάκτηση του Αργους και της Λακεδαίμονος.

Ενα από τα αρχαιότερα ιστορικά δεδομένα, είναι η συμμετοχή της Αίγινας στην Συμμαχία της Καλαυρίας μαζί με τις Αθήνα, Βοιωτικό Ορχομενό, Τροιζήνα, Ερμιόνη, Ναυπλία και Πρασίη, με σκοπό την πάταξη της ακμάζουσας πειρατείας στο Αιγαίο, λόγω της παρακμής των Μυκηναίων. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι η ναυτική δύναμη του νησιού ήταν σημαντική και πριν την Δωρική εποχή.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι στην Αίγινα κόπηκαν τα πρώτα νομίσματα επί Ευρωπαικού εδάφους, 30 με 40 χρόνια μετά την επινόηση του νομίσματος από τους Λυδούς το 700 Το γεγονός ότι τα Αιγινήτικα νομίσματα, μέτρα και σταθμά, ήταν ένα από τα δύο συστήματα μέτρησης σε ευρεία χρήση του Ελληνικού κόσμου είναι αρκετό για να καταδειχθεί η εμπορική σημασία του νησιού.

Κατά τη διάρκεια του Ληλάντιου πολέμου (περίπου 650) η Αίγινα φαίνεται να παίρνει το μέρος της Ερέτριας, έτσι εξηγείται η σύγκρουση με την Σάμο, ένα ηγετικό μέλος της αντίπαλης συμμαχίας με βάση την Χαλκίδα. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 12ου αιώνα, όταν η πειρατεία γενικεύεται σε μεγάλο βαθμό, λόγω της αποφάσεως του Ιωάννου Β Κομνηνού να διακόψει τα κονδύλια προς το ναυτικό, η Αίγινα γίνεται βασικό ορμητήριο των πειρατών, ιδίως για τις επιθέσεις τους προς την Αττική, τους κατοίκους της οποίας τρομοκρατούν, αρπάζουν υλικά αγαθά, ζώα, ανθρώπους για σκλάβους ή για λύτρα και βεβαίως σκοτώνουν πολλούς, συχνά με βασανιστικό τρόπο ή απλώς τους ακρωτηριάζουν.



Αίγινα Πληροφορίες

Αίγινα

Η Αίγινα είναι νησί του Σαρωνικού κόλπου. Κατά την αρχαιότητα αποτελούσε εποικιστικό κέντρο Πελοποννήσιων, Αιγαιατών και Μυρμιδόνων. Αργότερα υπάγεται μαζί με άλλες ναυτιλιακές πόλεις στο θεσμό της Αμφικτυονίας της Καλαυρίας, συμμετέχει στην ναυμαχία της Σαλαμίνας ενάντια στους Πέρσες και αποτελεί πόλη της Αχαικής Συμπολιτείας.

Η κομβική θέση της μεταξύ Πελοποννήσου και Αττικής, δύο ιστορικών κέντρων του Ελληνικού πολιτισμού, την κατέστησαν από πολύ νωρίς σημαντικό εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο, συναγωνιζόμενο τις εμπορικές πόλεις της Μικράς Ασίας.

Το νησί καλύπτει έκταση 87410 στρεμμάτων και παρουσιάζει μεγάλη γεωμορφολογική ποικιλία με ξηρό κλίμα και πευκόφυτα βουνά. Κατά την απογραφή του 2001 εμφανίζει πληθυσμό 13552 κατοίκων, από τους οποίους 7783 κατοικούν στην πόλη της Αίγινας και οι υπόλοιποι στους οικισμούς Βαθέος, Κυψέλης, Μεσαγρού και Πέρδικας.

Το κέντρο της πόλης αναπτύσσεται γύρω από τον λιμένα, στο νοτιοδυτικό άκρο του οποίου δεσπόζει η προτομή του Καποδίστρια, ως ελάχιστος φόρος τιμής στον κυβερνήτη που προσέδωσε νέα πνοή στον ιστορικό αυτό τόπο, κάνοντας τον πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας.

Η εμπορική ζώνη εκτείνεται στην παραλιακή οδό, με πληθώρα καλαίσθητων κέντρων εστίασης, τουριστικών μαγαζιών, καταλυμάτων και σημείων πώλησης των τοπικών προιόντων. Η αγορά επεκτείνεται μέσα στα εμπορικά σοκάκια της πόλης όπου η αρχοντική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα κερδίζει αμέσως το ενδιαφέρον τον επισκέπτη.

Πέραν από την εμπορική και ναυτική παράδοση, οι κάτοικοι είναι γνωστοί για την καλλιτεχνική τους δράση στην κεραμική, αλλά και για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς που λειτουργούν επιτυχημένα, με γνωστό προιόν το Αιγινήτικο φιστίκι. Η ποιότητα του Αιγινήτικου φιστικιού οφείλεται στις ιδιαίτερες κλιματικές συνθήκες του νησιού (ξηρασία) αλλά και στα ηφαιστειογενή χαρακτηριστικά του εδάφους.



Αίγινα Aegina

Αίγινα